Dag 8…The City of London

De wekker gaat in het stadion van Milton Keynes.

Een uitgebreid ontbijt wordt ons aangeboden maar we houden het bij yoghurt met havermout / cruesli en koffie voor Esther en thee voor Ilse. Verzamelen op de parking van het hotel. We krijgen behendigheidsproeven. De eerste is om pionnen heen rijden vooruit en vervolgens dezelfde weg achteruit en daarna met de voorbumper de auto zo dicht mogelijk tegen een pion plaatsen. Hier en daar wordt het spelletje niet helemaal uitgevoerd hoe het zou moeten, we zien mensen uit een cabrio hangen en zo de oefening foutloos uitvoeren en we zien teams de opdracht een aantal keer herhalen…. We gaan er van uit dat de organisatie ook hier de meest zuivere opdrachten beloond. Overigens hebben we van deze dag nog geheel geen uitslagen, die zullen we later toevoegen aan onze blog.

De tweede opdracht vanaf de parkeerplaats is de kortste route naar een volgend coördinaat. We speuren onze diverse navigaties af naar de kortste (fiets?) route en denken m gevonden te hebben. We draaien het parkeerterrein af en willen naar rechts en dan rechtdoor maar zien direct slagbomen. Herstel van de route is noodzakelijk. We parkeren direct langs de weg, immers ze route mogen geen meters verspeeld worden. We nemen een andere route en zijn op weg. We gaan voortvarend en komen exact op de aantal km uit die onze navigatie met de kortste route ook aangeeft. Althans dat denken we tot zo n 300 m voor de finish. Ajajaj, doodlopende staat terwijl we aan de overkant teams zien staan. We bekijken of we er toch niet door kunnen (zie later ook video)… dat betekent over plantsoen langs trappen die toegang geven tot woonhuizen en over een fiets/ wandelpad… met veel gekke blikken van voorbijlopende voetgangers nemen we het risico en gaan we in slakkentempo dit ‘steegje’ door om zo op de weg te komen die leidt daar de parkeerplaats waar we ons afmelden en een foto wordt gemaakt van onze km stand en dagteller.

Onze volgende opdracht is een hele gave! We krijgen 10 opdrachten in London die we moeten uitvoeren , we ontvangen ze in willekeurige volgorde en moeten hiermee wederom de kortste route weten te rijden. Dat wordt een klus. We besluiten met nog 2 teams een koffietentje in te duiken om daar de volledige route te pinpointen en zo de kortste route te bepalen, ook onze backoffice in NL heeft de opdracht gehad en probeert ons op weg te helpen. We denken dat we de meest ideale route door hartje London gevonden hebben en gaan op pad.

Via Wembley stadion (foto met auto maken), Ambassade (selfie van onszelf of met de auto), Oxford street (markant beeld op gevel fotograferen als selfie), Piccadilly circus (selfie van onszelf of met de auto), China Town (selfie van onszelf of met de auto), Trafalgar square (waterflesjes vullen in de fontein), Buckingham palace (selfie van onszelf of met de auto én bonuspunten voor een foto met guard) en Big Ben op de foto zetten. Westminster Abbey zouden we eigenlijk in moeten, maar was helaas gesloten.. dan maar de Abbey Shop in :-). De laatste stop was de Towerbridge, al rijdend een filmpje maken als je erover heen reed.

Ondertussen onderweg ook weer een stroopwafel geruild tegen een Engels drankje, zie foto.

Het was een super gave dag, hoe mooi is het om met eigen auto zo kris kras door London te rijden, we troffen het enorm met het weer, de hele dag zonnig! We hebben wel 6 uur door London gereden, hier en daar een verkeersopstopping veroorzaakt en Ilse heeft op de meest luxe plek , Royal Albert hall, op royale wijze van een toilet gebruik gemaakt terwijl Esther de auto midden in London op straat had stilgezet… in afwachting van die leuke Bobby die haar weg kwam slepen 😉

Na de Tower Bridge rijden we de stad langzaam uit en checken in bij een tankstation. We rijden inmiddels weer als laatste in het peleton… wonderlijk hoe dat iedere dag weer schijnt te lukken…

We krijgen een laatste coördinaat richting Hotel, het Leaf hotel in Dover. Het laatste coördinaat is een ideale tijdrit. Een laatste rekenpoging dus om deze te achterhalen en we vertrekken na 10 minuten pauze. Gas erop richting Dover, veel snelweg kilometers zijn een welkome afwisseling na de hele dag door de stad.

Rond 2030 uur arriveren we daar en schuiven meteen aan tafel. Eén glaasje wijn om het festijn af te sluiten van die dag…. Daarna snel slapen. Morgen nog een laatste dag …. Het stormt overigens al fijn en de berichten zijn niet echt lekker vanuit Nederland … we zijn benieuwd wat morgen gaat brengen …

Dag 7: 7 februari 2020 Koekkoek…

Zo dan, om 01.30 een start… dus om 00.30 de wekker, dat wordt veel slapen voor Ilse in de auto. Er is nog veel rust nodig gezien haar darmen….

We ontvangen het eerste coordinaat terwijl we nog op de kamer zijn. We checken gelijk op de laptop waar we heen moeten en we verzamelen vervolgens op het parkeerdek van het Mercure hotel in Inverness. Iedereen wrijft nog even in de oogjes…we starten met een tijdrit, een kwalificatie dus op ideale tijd en vertrekken. Meteen een lange tocht van bijna drie uur en 150 kilometer. Onderweg krijgen we voor het eerst – 4 graden en verschrikkelijk veel mistbanken… dus mistlampen aan, de verstralers en led lampen geven een grote muur van mist en helpen dus niet. Het wordt een lange tocht, na een korte nacht en in alle vroegte toch best een uitdaging, ook omdat het na alle prachtige vergezichten van Ierland en Schotland toch wel wat saai is. Door de vele snelweg kilometers rijden alle deelnemers al snel ver uit elkaar, ook op het bakkie blijft het vandaag stil dus.

Na etappe één volgen er nog drie etappes op tijd, allemaal tussen de twee en drie uur rijden, allemaal op ideale tijd.  Allemaal lange afstanden om zo een kleine 900 km door de nacht af te leggen. We hebben immers een appointment in Milton Keynes om 12 u s middags… 

En wat doen wij dan al die tijd in de auto? Uiteraard stuurt de bestuurder, volledige focus op de weg, één hoofdnavigatie die leidend is en goed opletten waar de flitspalen staan. Dan hebben we de navigator. Druk met vergelijken van navigatie systemen, af en toe ‘actief’ meerijden en op deze vroege ochtend druk met puzzelen. Bij de start hebben we immers een foto opdracht meegekregen… een set aan koplamp foto’s, 10 om precies te zijn, met de vraag welk merk en type auto dat moest zijn. Lekker zo midden in de nacht… we bellen onze enige wakkere hulplijn Guido 😍 op Curaçao… die zijn vrije avond besteed heeft aan koplamp kijken …. maar na een tijdje toch moest afhaken, hij kon geen koplamp meer zien …. en nu maar hopen dat er meer mensen op tijd wakker worden om ons te helpen.

Ondertussen gaan we zelf dan maar aan de slag. Alle mogelijke middelen worden ingezet, Google Lens, Autoscout en auto’s spotten op de snelweg.. We komen tot ongeveer de helft van de antwoorden. Gelukkig loopt Nederland een uur vóór op de Engelse tijd en tegen half acht komt er wat beweging in de app groep… met een eindspurt rond 8u15 komen de meeste antwoorden binnen. Precies op tijd, wij klokken om 7u21 in op etappe 2, het moment dat we ook de puzzel opgave in moeten leveren én nog veel belangrijker.. eindelijk tijd hebben voor een kop koffie!!! Smaakt goed na een halve zak drop, wasabi erwten en koekjes, puur om bezig te blijven en actief achter het stuur te zitten!

’s Middags krijgen we de uitslag van de puzzel… met 14 van de 20 punten scoren we hoog, met grote dank aan onze fantastische backoffice!!!

De derde rit brengt ons al goed in de richting van Milton Keynes. We krijgen nog een extra opdracht om op het eind coördinaat een foto met het gebouw te maken. Het blijkt het Nottingham Natural Histroy Museum te zijn, gebruikt bij onder andere de Batman films!

Rond 11u15 uur zijn alle teams gearriveerd bij de Red Bull racing fabrieken in Milton Keynes. Voor iedereen was dit een lange zware nacht en vloeiden de koffie en voor sommigen de red bull rijkelijk. 

Eenmaal bij Red bull worden we getrakteerd op een fijn en mooi staaltje vakmanschap. We krijgen de mogelijkheid om de formule 1 wagens van dichtbij te bekijken. En vervolgens krijgen we, hoe bijzonder, een rondleiding door de fabrieken heen. Maar voor we starten worden alle mobiele telefoons afgeplakt met stickers. Het is top secret wat er allemaal gebeurt binnen deze fabriek waar toch 1000 medewerkers 24/7 ze en dagen per week er voor zorg dragen dat de 22 races voor red bull zo vlekkeloos mogelijk verlopen. We horen zeer interessante dingen en zien zowel de assemblage de productie Research en development, spuiterij , de luchttunnels, AT&T communicatie room waar mega grote schermen alles tonen wat consultants tijdens de wedstrijd zien en hoe ze communiceren. Ook kunnen ze vanuit daar 12 radio zenders beluisteren tijdens een wedstrijd. Assemblage was het meest indrukwekkend. Daar komt alles samen en worden de formule 1 auto’s in elkaar gezet. Daar hebben ze ook heuse identieke pitlanes nagebouwd om ervoor te zorgen dat gespecialiseerd personeel daar kan oefenen om de pitstop zo optimaal mogelijk tijdens een wedstrijd te kunnen uitvoeren. We vonden het geweldig en super interessant maar hadden ook wel, zoals meerdere rally team leden, moeite met de oogjes open houden. Na deze tour kregen we de coördinaten van ons hotel. Double tree in Milton Keynes. Een prachtig hotel als onderdeel van een stadion. Heel bijzonder. Een heel klein stukje dus maar….

We slapen wat bij op de middag en zetten de wekker op 18u, om 19u hadden we de Italiaan op het programma. Echter een groep rally maatjes zijn ’s middags de stad ingedoken en hebben een leuke tent gevonden. Het dak gaat er al af bij hen en we besluiten met z’n allen de pizzeria in te ruilen voor de Banana Tree. Een Thais restaurant. Het eten is er heel erg goed , helaas wel wat te spicy voor Ilse wat nóg meer toiletbezoeken oplevert, maar we beleven een super leuke gezellige avond met z’n allen. Nu nog taxi’s naar het hotel maar dat lukt gelukkig ook nog. 

We gaan lekker slapen en ondertussen komen de uitslagen van deze dag binnen. We hebben als tussenstand een derde plek op deze dag weten te behalen. Daar zij we, gezien ook Ilse s gezondheid , super blij mee… tijd om te gaan slapen….. morgen weer een dag.  

Dag 6: 6 februari 2020… waar is toch die schotse hooglander ?

En weer een vroege ochtend, 7u aan het ontbijt, lekker vers fruit en Ilse neemt elke dag haar eigen bakje havermout mee aan tafel. We hebben om half acht een briefing. 

Vandaag zijn er acht etappes en deze zijn alle vrij om te rijden. Geen kwalificatieronden, maar genieten van wat Schotland te bieden heeft …. en daar heeft de organisatie niks teveel gezegd. 

We starten met de eerste 4 coördinaten. Wat een mooie wegen, prachtige vergezichten en soms super smalle bergwegen en een verdwaalde telefooncel. We mogen daar echt blij zijn dat het 8 graden is en dat er geen sneeuw valt. We mogen de routes in willekeurige volgorde rijden, waardoor we regelmatig andere deelnemers in tegengestelde richting tegenkomen :-). 

De hele ochtend ruikt het al naar verse koffie in de auto. Niet heel gek dachten wij omdat we onze thermoskan hadden laten vullen in het hotel. Tegen de tijd dat we een bakje koffie wilden nemen bleek deze lauw en bleek ook dat het hotel de dop was vergeten erop te draaien, alleen de bekers hadden ze erop geplaatst … pppfffff nou die thermoskan kan niet meer hahahaha….

We rijden de eerste vier coördinaten achter elkaar door en vallen van de ene ‘oeh’ naar de andere ‘ahhhh’. Wat is Schotland prachtig om te zien! Vergezichten over zee, ruige kusten, smalle weggetjes en deze morgen ook een prachtige zonsopgang.

We hebben nog een klein spannend momentjes als we na onze sanitaire stop van een klein weggetje afrijden en er een steentje tussen de remschijf blijkt te zitten. We rijden weg met een enorm lawaai van de piepende remschijven, maar na een paar keer hard remmen en wegrijden en het euvel is weer verholpen!

We zetten in de vierde etappe koers naar een bergetappe. Niet teveel naar beneden kijken en goed op de wegblijven, want de weg is niet veel breder dan de Audi en de afgrond is diep. We maken heel wat hoogtemeters en tikken zelfs nog even de sneeuw aan! Gelukkig… toch nog sneeuw deze rally!

Rond het middaguur komen we aan in Applecross, een plek waar we heerlijk kunnen lunchen. Langzaam komen alle teams binnendruppelen en genieten we van een warme maaltijd. Ilse wederom aan de kip en Esther geniet weer van de lokale lekkernijen, Schotse zalm deze keer!

Na deze heerlijke lunch stappen we weer in de auto, we tanken bij de enige – soort vooroorlogse – brandstofpomp in het dorp en vervolgen de kustroute. Op zoek naar Schotse Hooglanders! Jeeeeehhhh, gevonden! Op de weg, naast de auto, we kunnen ze mooi op de foto zetten!

Vanaf hier zijn er nog 4 etappes tot aan het Mercure hotel in Inverness. Iedereen is vrij om alle routes te rijden. Wij besluiten om vanaf Applecross rechtstreeks de route naar het hotel te nemen, daarmee rijden we nog het grootste deel van etappe 5, kunnen we onderweg wat relaxen en op tijd aan te komen in het hotel. Even bijtanken en rusten, hoognodig vooral voor Ilse, want jawel om 01.30 uur gaan we weer rijden richting de Red Bull fabrieken. Dat is ongeveer 10 u rijden dus we maken onze borst vast nat….

Aangekomen in Inverness zoeken we op een industrieterrein naar een op internet gevonden visboer … maar helaas die vinden we niet. Dan eerst maar naar t hotel … we checken in en vragen waar we verse schotse zalm kunnen kopen… zowel Esther als ook Ilse had wat Schotse zalm mee willen nemen naar Nederland. Ze verwijzen ons naar Victoria Market… een toch wel beetje vergane glorie market waarbij we ons afvragen of de vis die ze daar verkopen niet net zo oud is als de market zelf…we hebben t niet gekocht helaas … 

We hebben het hotel verzocht om ons diner te vervroegen zodat we dadelijk kunnen gaan slapen. Dat doen ze. Om 19u uiterlijk de ogen dicht tot een uur of 00.30 slapen. De stad bruist buiten nog vele uren verder, maar wij krijgen er niet veel van mee en vallen als een blok in slaap. Tot later weer…

Dag 5 Foggy Scotland

Na een heerlijke nacht in onze upgraded kamer vertrekken we wederom vroeg uit het hotel. Om vijf uur weer de wekker, ontbijt om kwart voor zes en in de auto om kwart over zes weer fris en fruitig in de auto. Het is de eerste kilometer nog een beetje oppassen want het heeft vannacht voor het eerst deze rally gevroren. Toch een klein beetje flash back naar vorige jaren.

Het gas gaat er bij de hele groep op, we moeten immers de boot halen en die wacht niet.. althans deze niet ;-). Leuk om als groep ´samen´ te rijden. Half acht staan alle auto’s van de deelnemers op de boot, de fotograaf heeft last minute niet helemaal goed gekeken en staat bij een andere boot… gelukkig gaat ook deze boot richting Schotland. Op de boot nog even op de foto met de Engelse hulphonden.

Na een redelijk relaxte 2,5 uur en met hulp van andere reisziekte pillen (met dank aan één van de andere teams!) staan we weer op vaste bodem in Groot Brittanie, in Cairnryan. De maag van Esther was dit keer zo relaxed dat we een heerlijke panini pesto mozarella hebben gegeten aan boord. We verwachten immers een lange route. We rijden gezamenlijk naar de parkeerplaats voor een groepsfoto en starten om de paar minuten voor de eerste klassementsproef van de dag. Onderweg schieten we mooie plaatjes.

We hadden best wel een domper van de uitslagen van de afgelopen dagen en rekenen wat af op het moment. Toch de formule aanpassen? Wisselen tussen navigatiesystemen? Het antwoord hebben we nog niet gevonden.

De rit wordt steeds mooier, we zetten koers naar de Schotse Hooglanden met een klassementsproef op ideale tijd. Bij ieder coördinaat dat we krijgen, krijgen we gelijk de opdracht om af te tanken. In de binnenlanden zijn immers weinig tankstations te vinden. Na een mooie route komen we op onze berekende tijd aan op het tankstation. We krijgen 10 minuten pauze om voor de inwendige mens te zorgen en beginnen snel met het berekenen van de ideale tijd voor de volgende route. Een korte route en dus gaat gelijk het gas erop want er is weinig tijd om eventuele tijd goed te maken.

Onderweg pauzeren we kort, ook om nog wat foto’s te maken van de geweldige heuvels met prachtig uitzicht. We waren niet alleen op die parkeerplaats, ineens zagen we een heuse Schotse hoogland muis … Esther heeft m vastgelegd….

Halverwege komen we in een lange rij auto’s terecht die allen achter een grote vrachtwagen hangen. Vijf rally auto’s voor ons en wij sluiten de rij. Ik probeer via alle kanalen van het bakkie de vrachtwagen chauffeur te bereiken, Ilse licht in een deuk als ik voor de 31e keer “Hello Mister truckdriver door de microfoon roep… maar tevergeefs… het duurt tot 10 kilometer voor het eindpunt totdat hij ons er allemaal langs laat. We doen ons best om onze tijd nog te halen en dat lukt precies!

Bij het eindpunt van deze route vragen we in het tankstation of ze onze stroopwafel willen ruilen voor iets lokaals Schots. We worden doorverwezen naar Colleen, een aardige dame van de winkel ernaast, zij wil vast ruilen… En jawel! Weer een opdracht vervuld!

Volgende routes zijn bedoeld om te genieten en dat doen we! Prachtige vergezichten, zoveel kleuren in de bergen en overal schapen en herten! Genieten in optima forma! We rijden gezellig op met de Duitse teams Disco Queens en Fast & Curious. Op de smalle wegen best fijn om een extra paar ogen voor ons te hebben die waarschuwen voor schapen en tegenliggers. Daarnaast vermaken we ons ook met hun gesprekken… die niet op lijken te houden :-). Beetje jammer dat de veerboot net weg voer toen wij aankwamen. Ook voor de Duitsers was het wachten… samen zijn we een boot later alsnog overgevaren. Gelukkig geen tijdrit deze keer. Dat had punten gekost.

Eind van de middag krijgen we een coordinaat binnen met de mededeling dat we daar eten. We zetten gelijk koers daarna en hopen op een rustige avond.

In het restaurant werkt Esther even snel we de website bij en gaat Ilse op jacht naar de – door het thuisfront bestelde – whiskey’s. Daarna lekker eten, Esther kies voor één van de lokale specialiteiten, Haggis! Nog lekker ook!

Dan weer de auto in voor de laatste twee etappes. Wederom prachtige routes die ons onder andere langs kasteel Eilean Donan brengt. We brengen de nacht door in een prachtig Schots hotel, drinken als groep nog een borrel in de bar en genieten van een zicht op een ‘uitslaapochtend’!