De wereld op zijn kop…

Sjonge, waar zijn we met z’n allen toch in beland? Corona links, Corona rechts, Corona overal. Een pandemie met verstrekkende gevolgen voor heel de wereld. Wie had dat gedacht, toen we begin februari, zo vrij als een vogeltje, onze autotoertocht door Engeland, Ierland en Schotland beleefden.

Inmiddels is de wereld enorm veranderd, en vooral verkleind. Bewegingsvrijheid in België is nagenoeg nihil, maar ook in Nederland is het niet de bedoeling je huis te verlaten, anders dan voor een frisse neus of een boodschap. Dat is voor deze vrije rally dames geen pretje … Voor niemand niet …

Esther is dag en nacht met rode oortjes van de koptelefoon in calls vanuit België, immers zij kan de grens helemaal niet meer oversteken naar Nederlands grondgebied. Daarnaast heeft Rabobank ook het beleid gedurende deze Corona tijd, om thuis te werken. Dus alle dagen thuis, van achter de eetkamertafel, soms even buiten met de laptop, genieten in het zonnetje!

Ilse probeert nog altijd te herstellen van de ziekte van Crohn en Artritis. Daarnaast heeft zij er ook een Corona uitdaging bij gekregen in het gezin. Paps blijkt Corona te hebben en als gezin hebben we vakantie gevierd, dicht op elkaar in Oostenrijk :-(…. Das dus nog langer in quarantaine.

Wat doen de dames dan zoal … nou Esther is inmiddels ook gepromoveerd tot juf, tot strijkjuf, tot schoonmaakster, meer dan fulltime moeder en tevens meer dan fulltime kwaliteits- & risicomanager.

Oh ja en tussendoor ontbreekt het niet aan beweging, vooral op de mountainbike met de kids…of even in de tuin aan de functional training.

Ilse houdt de nodige afstand en rust, maar heeft inmiddels ook alle binnenkanten van de keukenkastjes bekeken, de strijk gedaan, leest, kaart, kijkt tv, loopt kleine rondjes met haar hond dichtbij huis en belt virtueel veel met haar vriendinnen en partner, die in lock down op Curaçao zit.

Ilse probeert met haar personal trainer virtueel die beweging te krijgen die nodig is en die ook past bij de klachten die ze nu ervaart…

… nu is het enkel nog wachten op de hometrainer en dan springt ook Ilse op de fiets!

Zoals wij hadden aangekondigd, was het eigenlijk afgelopen vrijdag 27 maart zover, de onthulling van het eindbedrag van de rally…. Er stond ook een afspraak in Amstelveen bij de KNGF. Maar in verband met Corona hebben we ook die afspraak moeten cancellen en deze zal uiteraard later alsnog plaatsvinden, waarbij we dan ook het bedrag zullen onthullen … het is dus nog even geduld hebben… Wij weten het inmiddels overigens wel… alle gelden zijn (bijna) binnen. We zijn er trots op dat we dit bedrag samen met al onze sponsoren en ook particuliere giften van collega’s, vrienden familie en kennissen bij elkaar hebben gebracht. Mocht je alsnog een steentje bij willen dragen, dan kan dat nog steeds via deze link… De rekening laten we in deze bijzondere Corona tijd ook nog maar even openstaan!

We vragen dus nog even geduld, we blijven in de lucht, we beloven jullie ook nog een after movie / vlog van al onze belevenissen… So… we will be back (hopefully soon!)

Ondertussen #stayhome #staystrong #stayhealthy #stayfit and flatten the curve together!

YES! De prijsuitreiking!

Vandaag was het zover… eindelijk kregen we antwoord op de vraag wie de Mystery Roads editie 2020 heeft gewonnen! Vol spanning verzamelden we in Elst, waar in Café Restaurant De Vereniging de onthulling plaats vond.

En om jullie niet langer in spanning te houden…

Wij zijn dit jaar op de VIJFDE PLEK geëindigd! En daarmee hebben we de laatste dagen toch nog voor een flinke eindsprint gezorgd 😉😃! Een plek om gezien de omstandigheden méér dan trots op te zijn. Want als team waren we verre van fit en de vele stuururen op de eindeloze kust- en bergwegen waren intensief! Daarnaast was ook de concurrentie stevig 😬😬😬!

Zo hadden we geduchte tegenstanders aan de Duitse teams. Mirko en Sebastian, team Disco Queen, van harte gefeliciteerd met jullie overwinning! 🥇 Top gedaan mannen! 👍

En dan nummer twee 🥈 Andreas en Anna, vader en dochter, The Fast and the Curious.. vergis je niet in deze namen … wij weten het nog steeds niet wie wie is 😉.

The Legends maken de top 3 🥉 compleet, op het laatst toch maar even het podium op gereden! En dan het andere damesteam op de 4e plaats, puzzeltalent, slim en goed kunnen rijden. Ook deze dames, team Rock & Rally hebben een toprally gereden!

Maar het grootste complement gaat uit naar Ilse! Zonder haar is er geen Ladiesteam As Cold As Fire, zonder haar waren we niet gaan rijden. Mét haar staat er een topteam! Een gouden (bij)rijder, top navigator, allerliefste vriendin, super collega, topvrouw en ondanks alle tegenslag dit jaar nog steeds een enorme drijfveer, ook achter dit Ladiesteam! Dus mét wat extra pitstops, wat extra ingelaste rustmomenten én bewuste keuzes welke etappes we wel en niet voor de punten reden, hebben wij het ook dit jaar kunnen uitrijden! Dank je wel!

Home sweet home…

Wat vliegt de tijd. Vandaag is het al weer twee weken terug… via de Eurotunnel ‘gevlucht’ uit Engeland richting huis en daardoor de opdrachten van zondag door niemand meer kunnen laten uitvoeren.

Ook de opdrachten in London zijn nog niet bekend, wie heeft er de beste score? We wachten af tot aan de reünie. Ergens in maart volgt een samenzijn waar natuurlijk het klassement bekend wordt, wij houden jullie op de hoogte …

Terwijl Esther weer aan het werk ging, probeert Ilse haar darmen verder tot rust te krijgen. Ook tijdens de rally waren ze onrustig en afgelopen zaterdag vond er een MRI van de dunne darm plaats… hopelijk is ze snel weer op de been.

Samen hebben we de afgelopen weken in Wijchen al een aantal keren bijeen gezeten. Natuurlijk voor de gezelligheid maar ook om de video’s van de dashcam terug te kijken en te sorteren. M54beeldcreaties gaat voor ons nog een aftermovie maken van de gehele reis, die hebben jullie dus nog tegoed! Hiervoor zijn we ook honderden al dan niet meer dan 1.000 foto’s aan het screenen en aan het delen met Jurgen van Hoof die dit klusje gaat klaren. Wij wensen hem alvast heel veel succes 😊!!!

In de tussentijd heeft de Audi ook weer een metamorfose ondergaan… Bakkie uitbouwen, stickers van de auto, verstralers, skibak en imperial eraf, tweede telefoonhouder eraf, dashcam eruit … en door de wasstraat. Met grote dank aan Paul staat ie weer te shinen!

Stiekem kijken we ook al een beetje rond voor 2021… er komen diverse autotoertochten voorbij op social media. Maar tja, wat willen we … daar zijn we nog niet uit. Toch weer sneeuw of gaan we voor echt iets anders en trekken we naar het zand in Zuid-Europa of Noord Afrika? We hebben nog even om daar over na te denken!

Ook dit jaar was trouwens al anders dan voorgaande jaren. Anders omdat we pas heel kort voor de rally hebben besloten – samen met werkgever en bedrijfsarts – dat deelname verantwoord was. Anders omdat het black ice uit het hoge noorden werd ingewisseld voor smalle eenbaanswegen langs de kust en door de hooglanden. Anders omdat de alertheid voor de machtig grote elanden niet nodig was, slechts een enkele hoogland muis 😊, schotse hooglander, schaap of ree kwamen wij tegen. Anders omdat de dagen veel meer daglicht kenden en we in de donkere avonden niet op zoek hoefden te gaan naar het noorderlicht. Anders omdat linksrijden toch echt anders is dan rechtsrijden.. gelukkig wende dat snel! Anders omdat miles net ff langer zijn dan kilometers ;-). En anders omdat we onze sneeuwschoenen, skipakken en andere thermoskleding niet nodig hadden, het leek wel lente!

De komende maand willen we met jullie allemaal, collega’s, zakenrelaties, vrienden, familie, kennissen, facebook-, instagram- en LinkedIn bekenden, nog 1 keer een boost geven aan het totaalbedrag wat wij eind maart gaan overhandigen aan KNGF. Wij hopen op nog een eindsprint en hebben daarbij jullie hulp nodig! Help jij ook graag het KNGF, maak dan gebruik van deze doneerknop, waarbij het je geheel vrij staat welk bedrag jij over wilt maken…. Mogen wij , als je nog niet hebt gedoneerd, rekenen op jouw bijdrage? Uiteraard zullen wij eind in een volgend blog verslag uitbrengen van de overhandiging van de cheque met het totaalbedrag in Amstelveen bij KNGF.

Dag 9… Terug naar het vaste land

Het is alweer zondagochtend, de laatste dag van de rally. De negen dagen zijn voorbij gevlogen, in het begin best pittig door het grote aantal stuururen en doordat we als team niet helemaal topfit aan de start begonnen. Desondanks kijken we nu al terug op een fantastische rally, genoten van elkaars gezelschap, een top deelnemersveld, een prachtige rit door onwaarschijnlijk mooie landschappen, oftwel wederom een fantastisch avontuur, voor herhaling vatbaar!

En dan gaat de wekker voor de laatste keer. Althans, ik was al wakker door een zorgelijk appje van de organisatie.. Orkaan Ciara waait over grote delen van Europa en legt ook hier het scheepsverkeer stil.

De groepsapp laat weten dat we een uur later ontbijten en dus draaien we ons nog eventjes om. Totdat het appje verschijnt dat we vasthouden aan de originele planning en dus springen deze twee dames snel uit bed, in de hoogste versnelling naar het ontbijt. Daar krijgen we het bericht dat de boot definitief is gecanceld. We contacteren het thuisfront en krijgen het advies om richting de trein / Euro tunnel te rijden. Waarschijnlijk kunnen we daar een ticket voor de eerstvolgende trein kopen.

We nemen afscheid van de andere deelnemers, een abrupt einde helaas… Voor een aantal teams is de trein geen optie in verband met LPG, zij rijden toch naar de ferry om meer informatie op te halen.

Terwijl wij onderweg zijn naar Folkestone krijgen we het bericht dat er toch een boot gaat. We wensen de deelnemers die meegaan veel succes en rijden door naar de trein. Klinkt op dit moment als de veilige optie en aangezien ik enorm last heb van zeeziekte ook de meest comfortabele optie.

En inderdaad… we kunnen bij de balie een ticket kopen voor de trein van 9u20! We rijden direct door naar de lanes om in te checken.

Eenzaam en alleen staan we daar te wachten terwijl de storm begint aan te trekken. Ilse vraagt zich af waar die boot toch ligt, die zouden we nu toch moeten zien liggen :-)… Inmiddels zijn er ook een groot aantal teams na ons op weg naar de trein… onderweg wat opgehouden doordat ze eerst de weg moeten vrijmaken…hebben wij toch mazzel gehad 🙂

Eenmaal in de trein krijgen we de nodige veiligheidsinstructies te horen, langzaam zet de trein zich in beweging en Esther doet gelijk haar gordel om… Ehhhh… de auto staat gewoon stil 🙂

Tijdens onze treinrit komen er spectaculaire beelden door vanaf de boot. De ferry wordt met sleepboten uit de haven naar zee trokken en dreigt door de wind teruggeduwd te worden tegen de kade. Spannende momenten voor de deelnemers aan boord. Ook het eerste deel van Het Kanaal is niet beter, de inventaris van de winkels aan boord vliegt uit de schappen en de golven zijn zo hoog dat ze de over de hele boot heen klappen…. En dan radiostilte.. de telefoons aan boord moeten uit… Inmiddels rijden wij na een ruim half uur rond 11 uur (één uur later dan in Engeland) aan de Franse kant de tunnel uit en lijkt de wind daar iets minder te zijn dan aan de Engelse kant. Nou maar hopen dat dat ook voor de boot geldt.

We laten de organisatie weten dat we niet gaan wachten totdat alle deelenemers Het Kanaal over zijn en dat wij richting huis vertrekken. De boot is immers nog niet in de haven en dan moet alles nog losgemaakt worden, de andere deelnemers hebben de trein van 10u50 Engelse tijd.

Onderweg nog een laatste keer samen lunchen en dan is de eerste tussenstop Vosselaar, waar ik door Ilse afgezet wordt. Eerst de auto snel leeghalen, want de meeste spullen staan in Vosselaar opgeslagen en dan kop koffie voor de nodige cafeïne en verse jus d’orange voor de nodige vitamines… superfijn dat manlief dat al klaargezet heeft!

Rond twee uur vervolgt Ilse haar weg voor de laatste etappe … eindpunt Wijchen, waar ze om 15u bij haar ouders binnenvalt.

Vol verhalen en indrukken ploffen we beiden op onze eigen banken, herenigt met onze gezinnen, moe maar voldaan. De groepsapp blijft tot 21u volstromen met berichtjes van de andere teams, die netjes uitchecken wanneer ze veilig thuis zijn aangekomen! En zo komt deze rally ook tot zijn eind.

Nogmaals dank aan Peter en Manon voor de organisatie van deze fantasische week Mystery Roads, dank dat wij wederom mee mochten en wat hebben we genoten, ondanks dat het voor Ilse zwaar was. Niets teveel gezegd over de prachtige routes, uitgestrekte landschappen, fantastische vergezichten en uitdagende bergweggetjes.

Daarnaast natuurlijk een enorm dank je wel aan alle andere deelnemers, dank voor de gezelligheid, de fanatieke wedstrijdhouding en zoveel mooie herinneringen samen! We zien jullie hopelijk allemaal snel bij de reünie met prijsuitreiking en hopelijk ook in de toekomst bij een nieuwe rally!

De definitieve ranking houden jullie dus ook nog tegoed… de laatste scores moeten wij nog doorkrijgen van de organisatie…