VLOG 5 As Cold As Fire rijdt van Leknes naar Tromso

The week after

Vandaag precies een week geleden reden we Lichtenvoorde in voor de finish van Expeditie Noordkaap, editie 2017. Ondertussen zijn we dus alweer een week thuis. En wat doen wij dan zoal in deze week…..

Allereerst een beetje acclimatiseren. De adrenaline levels staan nog sky high en daarmee voelt het gewone leven eventjes een beetje saai…. Tja, iets anders kan ik er even niet van maken….. De ervaring van vorig jaar leert ons dat er ergens in deze week ook een mannetje met een hamer langskomt… Dit keer kwam hij bij mij op donderdag, toch blij met de extra vrije week zodat ik heerlijk op de bank kon slapen.

Naast uitrusten en uitzieken moest er natuurlijk ook wat gedaan worden. Zo was de familie van Ilse druk met de auto uitruimen, de dakkoffer verwijderen en schoonmaken. Werden de verstralers door Paul uitgebouwd, alle navigatie- en camerasystemen ontkoppeld en natuurlijk de auto gewassen. De wasmachine draaide overuren zodat de Noordkaap kleding weer de kast in kan…. voor hoelang dat weten we nog niet 😉

En dan werd er gestart met het uitzoeken van de foto’s. Via Whatsapp en WeTransfer vlogen er heel wat foto’s heen en weer. Inmiddels hebben de foto’s van dag 1 online gezet, de rest volgt zo snel mogelijk.

Komende week / weken zitten we ook nog niet stil…. maar eerst moet Ilse beter worden…. Voorlopig ligt ze nog onder de wol met longontsteking en koorts. Ook langs deze weg beterschap!!!!

En wat staat er nog op de agenda dan? De opbrengst van de statiegeldpaal bij de Jumbo Baarle Nassau volgt nog. De stickers moeten (helaas) weer van de auto, het bakkie moet nog worden uitgebouwd en alle verhalen moeten nog verteld worden aan familie, vrienden en collega’s. Gelukkig is dat laatste niet zo moeilijk 😉 , wat een fantastisch avontuur!!!!!!!!

 

Dag 9….. the day after

Maandag ochtend in Lichtenvoorde city…… Na een nacht van bijna 12 uur (!!!) rollen we uit ons bed richting ontbijt. Verse broodjes, yoghurt, fruit en een heerlijke cappuccino. De rally van 2017 zit er weer op…. Wat een prachtig avontuur, zoveel gezien, zoveel gedaan!

Allereerst een dikke mercie aan de back office! 24 op 7 bereikbaar voor alle mogelijke en onmogelijke vragen die wij konden verzinnen. Wij dachten dat ze ons niet meer konden horen na acht dagen & nachten en tientallen telefoontjes & appjes, maar ze zeggen dat ze het zelfs gezellig vonden… We zullen ze maar op hun woord geloven 🙂

Daarnaast wil ik het volledige team van de organisatie ook bedanken voor de steun aan het begin van de week. Even een momentje uit de race, even tijd voor een kop koffie, even stilstaan, even in gedachten….. Een dag met een lach en een traan met lieve mensen om mij heen. Dank om dit mogelijk te maken!

En dan hebben we natuurlijk ook nog alle supergave activiteiten die de organisatie voor ons had geregeld. Zo gingen we sneeuwscooters tegen de Russische grens met als bonus het Noorderlicht. Mochten we genieten van verse King Crab in een tipi tent. Vlogen we met een hovercraft over een bevroren meer, ging het gas erop in ijskarts en speelden we met gas en handrem tijdens het ijsdriften. En dat allemaal in acht dagen waarin we ook nog eens exact 86 uur en 55 minuten hadden moeten rijden en precies 6.734 kilometer hadden moeten afleggen….. Jullie hebben allemaal kunnen lezen dat dat niet helemaal gelukt is… iets met ‘schipper mag ik overvaren’ … of toch niet….

En dan willen we natuurlijk ook bij deze onze talrijke sponsoren bedanken, want zonder hen was dit alles niet mogelijk geweest!!! Inmiddels loopt de teller richting de 5.000 euro voor Voedselbanken Nederland en komen er nog dagelijks mooie bedragen binnen. Blijf dat vooral doen lieve volgers!!!!!!!!!! Ons rekeningnummer staat tot eind maart open voor alle mooie donaties!!!!

Maar dan zijn we er nog niet. Ook dit jaar weer een bijzonder dankwoordje voor onze lieve collega concurrent rally rijders Erik & Rick van team 02 en Marc & Peter van team 10. Ook dit jaar weer genoten van jullie gezelschap, jullie humor, steun, concurrentie en nog veel meer. Dank jullie wel dat jullie het (weer) aandurfden om met ons op pad te gaan 😉 !

En natuurlijk ook een dikke knuffel aan het thuisfront die ons ieder jaar weer voor een week laten gaan en alle voorbereidingen met ons meebeleven. En last but not least…… mijn allerliefste vriendin en teammaatje Ilse, blind vertrouwen, lachen, gieren, brullen maar ook een serieus gesprek. Gouden team! Een prachtige 4e plaats! We hebben het weer gehaald! Op naar volgend jaar!!!

Oke… voordat de tranen komen, toch nog even terug naar maandagochtend. Na het ontbijt de tassen weer in de auto en we rijden richting Asten waar mijn auto bij de garage staat… die hadden we vorige week toch niet nodig. Helft van de spullen worden overgegooid en voor het eerst in acht dagen rijden we ieder een andere kant op. Ik ga in Amsterdam afscheid nemen en Ilse rijdt weer richting het noorden om onder de wol te kruipen met – wat later blijkt – een fikse longontsteking.

Vanaf Amsterdam wordt aan het eind van de dag ook door mij de reis naar huis ingezet. Ik mag nog even genieten van de prachtig lange files op de A2, even wennen dat er andere objecten op de weg staan dan rendieren…… En dan is op maandagavond toch echt iedereen weer thuis, omringd door onze dierbaren, en gaan we de komende – laatste vrije – dagen gebruiken om het ritme van het dagelijkse leven weer op te pakken. Werk, studie, huishouden…. we zijn er acht dagen even aan ontsnapt… Nog 50+ weken en dan mogen we weer!!!!!!!!! Waar denk jij dat wij heen gaan??????

Dag 8….. FINISHHHHHHHHHHHH

Laatste ochtend, laatste dag…… Ilse en ik beseffen maar al te goed dat het avontuur er weer bijna op zit voor dit jaar. Vandaag nog maar even dubbel en dwars genieten. Ilse is helaas nog steeds ziek, maar laat zich ook vandaag niet kennen. We ontbijten, laden de auto weer in en melden ons om kwart over acht in de lobby voor de laatste puzzel, dit keer een sudoku. En ook dit kunnen we samen weer supergoed! Als één van de eerste teams lopen we naar de auto om back office te bellen met de oplossing van de sudoku en zo het eerste coördinaat voor vandaag te verkrijgen.

De oplossing was goed en het eerste coördinaat gaat naar Duitsland. We nemen even de rust om alle gegevens in te voeren en starten de auto. We gaan richting de boot, ja toch nog een boot. En deze vaart ook nog 😉

De jongens van team 02 en 10 staan met hun grote auto’s op een parkeerplaats om de hoek bij het hotel. We laten ze weten dat we rijden, maar de boodschap komt niet helemaal aan. Pas vijf minuten later horen we ze op het bakkie. Op dat moment rijden wij al de snelweg op. Terwijl Ilse haar ogen op de weg richt, belt Esther met het thuisfront, want manlief Frank neemt heel regelmatig de veerboot Rødby-Puttgarden. Even wat extra informatie inwinnen 🙂 . De eerstvolgende boot gaat om 10:45, onze verwachte aankomsttijd 10:38. Die moeten we kunnen halen, toch? We horen van het thuisfront dat we ook een fast lane ticket online kunnen boeken tegen een kleine meerprijs. We besluiten dat te doen, dan hebben we zeker de boot ongeacht de drukte op de boot. De mannen kopen geen kaartjes vooraf én gaan ook nog even tanken. Het wordt spannend of ze de boot halen…….

Onderweg gaat Ilse nog even vol in de ankers, mobiele flitspaal. We laten de mannen weten waar hij staat, maar ze willen toch graag op de foto. We horen via het bakkie dat ze er allebei op staan…..

We komen bij de boot aanrijden en zijn met de online tickets zo door de kassa heen. We zien een aantal andere teams achterin de ‘gewone’ rijen staan en rijden ze via de fast lane snel voorbij… haha even zwaaien, leuk dit!!! We staan nog niet stil bij de slagboom of deze gaat al open, we mogen als één van de eerste de boot op en zetten de auto helemaal vooraan tegen de deur. Zo… wij staan erop!!!!

Vaartijd is 45 minuten en die tijd besluiten we nuttig te gaan benutten door wat in het restaurant te gaan eten. Ondertussen zien we een aantal andere teams ook het restaurant binnendruppelen. Ook Marc en Peter van team 10 hebben de boot ternauwernood gehaald. Erik en Rick staan helaas nog aan wal.

De gong gaat en iedereen vertrekt weer richting auto. Ilse sprint nog even eruit en spreekt een medewerker van Scandlines aan. Ze legt uit dat we met een soort wedstrijd meedoen en vraag of ze de andere rijen wat wil vertragen… sorry mede deelnemers, we konden het even niet laten…

Als eerste rijden we de boot af en we kunnen hierdoor heerlijk doorrijden op de 2-baans wegen waardoor we ook als eerste bij het coördinaat aankomen. We wisselen even zodat Esther alles kan invoeren en Ilse vervolgt de route. Eerst volgende tankstation nemen we een lange pauze om alles nog eens na te rekenen zodat Ilse daarna haar ogen kan dichtdoen. In het klassement staan we namelijk nog steeds 4e met een kleine theoretische kans op de top 3, en hoe klein die kans ook is, daar gaan we voor!!!

Na een 20 minuten hebben we Back Office aan de lijn, we maken zich zorgen omdat we al zo lang stil staan en ze weten dat Ilse ziek is. Superlief van ze, dank voor de goede zorgen!

We rijden net de snelweg weer op als we Erik en Rick op het bakkie horen. Ze hebben ons zien staan bij het tankstation. Gezellig dat we weer bij elkaar rijden, Marc en Peter rijden ook in de buurt, alleen horen zij ons niet. De laatste kilometers van ons avontuur worden ingezet op de Duitse Autobahn… De berekeningen voor de ideale tijd laten zien dat we één kilometer teveel zullen rijden, dat wordt een beetje moeilijk corrigeren….. We rijden de parkeerplaats van het eind coördinaat op en worden ontvangen met koffie. WE HEBBEN HET GEHAALD!!!!! Nog even twintig minuten wachten voor we inbellen en dan kunnen we op ons gemak richting ’t Zwaantje in Lichtenvoorde.

Onder luid applaus worden alle auto’s binnengehaald. Ilse en ik mogen ook nog even ons verhaal doen voor RTV Slingeland. Daarna prijsuitreiking, teamfoto, een heerlijke warme maaltijd en dan rollen Ilse en ik de trap op richting hotelkamer….. Voldaan, vol indrukken, prachtige herinneringen en moe…. WELTRUSTEN!

 

Dag 7….. kilometers vreten

Vroeg dag in Umea, Zweden….. 6 uur op, 7 uur ontbijt, een heerlijk ontbijt. Ilse nog steeds hondsberoerd ondanks alle medicijnen en het geweldige bed in dit prachtige hotel. Want wat is dit een prachtig gebouw met waanzinnig mooie kamers.

We hebben overigens gister een vijfde plek behaald. Totaal klassement nog steeds 4 en we doen er alles aan om nog naar het podium te rijden, echter de concurrentie doet het ook heel goed.

We zitten nog heel ver van huis (2000 km van Lichtenvoorde), dus schatten we in dat we veel, heel veel kilometers gaan maken. We verzamelen in de parkeergarage van het hotel en krijgen weer onze opdrachten om tot coördinaten te komen. Vijf stellingen en we moeten aangeven hoeveel er juist zijn. Aangezien we in de parkeergarage maar heel beperkt Wifi hebben, lopen Marc en Esther naar de ingang van de parkeergarage. Na wat gegoogeld te hebben, zijn we bijna zeker….. Bijna is echter niet helemaal…. Rick van team 2 stelt voor als eerste te bellen. Hun klassement is het minst rooskleurig en hij wil het risico lopen voor ons. We zijn hem dankbaar, het antwoord was niet juist. Marc van team 10 en wij bellen naar de Back Office met het juiste antwoord. Het eerste coördinaat leidt ons naar Avesta, een rit van zo’n 600 kilometer in een kleine 7 uur. Dat kan niet anders dan veel over de snelweg zijn, dus we moeten ons een beetje wakker houden… Ilse rijdt het eerste stuk van zo’n  2,5 uur terwijl Esther het rekenwerk naar de ideale tijd voor haar rekening neemt. Wel grappig om te zien dat we ’s ochtends allebei steeds meer in een soort routine raken. Ilse trapt altijd letterlijk de dag af, terwijl Esther rustig wakker wordt achter de Excel tabellen…… Na 2,5 uur sturen geeft Ilse het stuur over aan Esther en begint met blog 6. We beseffen ons dat het morgen alweer voorbij is… Maar we besluiten volgend jaar hoe dan ook weer samen op pad te gaan, destination unknown yet….

De rit wordt over de snelweg vervolgd, kilometers rijden we langs de Zweedse kust naar het zuiden. De sneeuw verdwijnt steeds verder en we rijden op ‘gewoon’  asfalt zonder sneeuw en ijs. Jammer….. totdat we het binnenland indraaien, gelijk zijn de bomen weer wit en we rijden weer in een prachtig winter wonderlandschap.

Jullie hebben al eerder gelezen dat we een bakkie aan boord hebben, waarop we niet altijd even goed bereik hebben.… regelmatig verstaan we elkaar niet of horen wij alle moppen van de mannen, echter hebben zij het idee dat wij hen niet horen… Geeft wel hilariteit aan boord… We horen de mannen vandaag praten over navigatiesystemen die de weg kwijt zijn….. Gelukkig hebben wij spiksplinternieuwe navigatiesystemen aan boord, met dank aan onze sponsoren TomTom en Audi Centrum Amsterdam, onze weg loopt niet door het bos J. Of toch een heel klein beetje?????

Tegen half drie bereiken we Avesta en bellen we met Back Office voor het nieuwe coördinaat, dit is tevens het eind coördinaat voor deze 7e dag. We overnachten in Lund, Zweden, ruim 700 kilometer verder. En wat doen we dan allemaal als we een nieuw coördinaat ontvangen????

Voor het berekenen van de ideale tijd en afstand moeten we de voorkeursroute van drie verschillende online systemen hebben en hier het gemiddelde van berekenen. De laptop gaat dus als eerste open. De afgelopen dagen hebben we in 95% van de gevallen TomTom gevolgd en dus wordt deze route vanuit de laptop naar het navigatiesysteem verzonden….. Waar zouden we zonder de Mifi van Droam……

Vervolgens gaan we kijken of er verschillen in de routes zitten en of we delen van de route eventueel via een andere route en/of navigatiesysteem moeten rijden. Om onderweg niet helemaal afhankelijk te zijn van de TomTom worden de routes ook ingevoerd op de Garmin en in het Audi navigatiesysteem. Deze systemen werken echter op coördinaten op graden in plaats van de decimalen en dus worden de coördinaten via een app ongevormd tot graden.

Als alles is ingevoerd gaan we kijken of de ETA’s (verwachte aankomsttijden) overeenkomen met de ideale aankomsttijden, kijken we of er geen elanden op de wegen staan en hoeveel tijd we kunnen koffie drinken J ( we krijgen namelijk een half uur pauzetijd per dag) …. Na al dat gereken in Excel begint de schoonmaakronde van de auto. Vandaag geen ijshakken uit de wielkasten, maar na zo’n 600 km op de Zweedse snelwegen kunnen we nauwelijks meer wat zien door de achter- en zijruiten. Die worden dus even gepoetst…. En daar is het ene team handiger in dan het andere, toch Rick? Marc?

En dan kunnen we weg! Al snel begint de schemer in te vallen en in het donker komen we wegwerkzaamheden van 21 km tegen, er lijkt geen einde aan te komen….. Als we eindelijk weer gas mogen geven, maakt de regen plaats voor sneeuw…. Terwijl er meerdere teams blijven doorrijden, besluiten wij samen met team 02 dat het tijd is om even wat te ontspannen en te eten. Rond 18u zitten we gezellig bij de McDonalds in Motala…. Een zaterdagavond rond etenstijd bij de McDonalds… geen kip te bekennen….

En dan de laatste 400 kilometers. Ilse houdt zich flink maar is echt goed ziek, Esther rijdt naar het eindstation. Onderweg nog één stop om te tanken, diesel voor de auto en koffie voor de rijders. En dan snel weer de snelweg op, volgens Back Office té snel…. Terwijl onze navigaties GPS snelheid van 123 kilometer aangeven rijden we volgens Back Office 129 km per uur…. Helaas, de gele kaart is binnen….

Gelukkig hadden we vandaag ook genoeg lol met de Back Office. We hadden ze ’s ochtends al verrast door een taart te laten bezorgen als dank voor de goede organisatie en de steun aan het begin van de week!!!!!! Daarnaast hadden alle teams vandaag als extra opdracht om raadsels naar de back office te versturen. Hebben ze daar ook wat te doen 😉 . Gelukkig hebben wij een super hulplijn, dus al snel was Esther de raadsel van de hulplijn aan het doorsturen naar de back office en visa versa….. soort van doorgeefluik…

Ongeveer een uur voor het einde gaan we opnieuw rekenen, we komen kilometers tekort maar hebben maar weinig extra tijd over. Dan maar even een stukje heen en weer op de snelweg… Dus nee, trouwe volgers, we zijn soms niet de weg kwijt maar rijden bewust de andere kant op… Daarna richting hotel en daar maken we de laatste blokjes rond het hotel voor de laatste kilometers. Tegen elf uur zetten we de auto stil en duikt Ilse haar bed in…. Ziek ziek ziek…. Esther schuift nog aan voor het diner. Een lange dag met veel kilometers, morgen alweer naar huis….

Nog een filmpje van de start

RTV Slingeland – Finish Noordkaap in Lichtenvoorde

RTV Slingeland – Expeditie Noordkaap 2017 van start

Dag 6….. Da’s pech eland op 146 km voor het eind coördinaat op de weg

Vroeg… vroeg… vroeg dag. We rollen om Finse tijd 6 uur ( Nederlandse tijd 5 uur) het bed uit. Even lekker ontbijten en dan verzamelen in de hal van het hotel. Vandaag worden we op de proef gesteld voor wat betreft onze muziek kennis…. Noten lezen om achter onze coördinaten te komen. Onze backoffice app in Nederland werkt goed, we worden wederom goed op weg geholpen waarvoor dank!

Voor dat we konden vertrekken hebben we als twee houthakkers onze wielkasten uit staan hakken. Grote klompen ijs tussen wielkast en band maakte dat het ijs op de band contact maakte tijdens het rijden, niet zo heel goed dachten wij. Eenmaal ijsvrij konden wij ook onze route gaan starten.

Het blijkt dat we Finland weer gaan verlaten in de ochtend, op naar Zweden. Voor ons gevoel hebben we een soort van Big Five gespot deze week, te weten de Noordkaap, het noorderlicht, het rendier, de vos en……vandaag voor het eerst een eland gespot! Team 1710 heeft ook nog beren op de weg gezien…..als je maar lang genoeg rijdt, dan zie je vanzelf wel beren op de weg J

We hadden volgens mij nog niet gemeld dat Esther naast coureur en navigator ook apotheker is deze week. Menig team heeft wat uit haar grote medicijntas gekregen. En vanaf vandaag is ook Ilse de sjaak. De griep heeft toegeslagen …. Stepsils en siroxyl hoestdrank niet aan te slepen. Hopelijk snel weer dat griepgevoel eruit.

Tegen het eind van de ochtend belt de backoffice. Wij dachten wat gezellig dat ze bellen echter ze deelden ons , en aan nog enkele andere teams de gele kaart uit. Dat houdt overigens in dat we te hard hebben gereden. Oeps…. Wat beter opletten met dat voetje op het pedaal.

Team 1702 doet onderweg aan reïncarnatie of hallucinatie. 146 kilometer voor een eind coördinaat melden ze ons via het bakkie dat er een dode eland op de weg ligt . Wij rijden er twee kilometer achter maar geen eland te zien haha….. rara waar is de eland toch gebleven?

Het coördinaat leidt ons naar Lulea. Daar zijn we eerder deze week ook geweest, we maken een stop bij Lulea Motorstadion en het blijkt dat we hele gave activiteiten gaan doen. We worden in groepjes verdeeld en wij starten als eerste met de icekarts. Super vet om te doen. Vervolgens mogen we met een Volvo het ijs op om lekker te ijsdriften. Ook dat was een geweldige ervaring. Een derde activiteit was rijden met een Volvo waar het stuur precies de tegengestelde beweging maakte. Zigzaggen om pionnen bleek voor menigeen nog geen gemakkelijke opgaaf…. Nadat een enkeling zich nog even in de buiten jacuzzi liet zakken , kregen we volgende coördinaten, op naar Umea. Zouden we wel of geen boot moeten nemen? Uiteindelijk bleek Umea het eindstation voor deze dag……

Bij aankomst van het hotel blijkt dat we nog 3,3 km moeten rijden om de ideale kilometerstand te bereiken. Hmmmm oké , we zien een rotonde voor ons, dus hebben we die maar 20 keer rond gesjeesd et voilà, daar was de juiste kilometerstand.

Na 6 dagen valt het de mannen overigens pas op dat we in dezelfde outfits lopen …. Tjonge daar doen we dan moeite voor, volgend jaar maar naakt, dat valt ze hoogstwaarschijnlijk wel op… ondanks dat Ilse zich beroert voelt, besluiten we in het zeer sjieke hotel Stora Hotellet ons ook van de beste kant te laten zien. Op hoge hakken en zwarte jurkjes komen we naar beneden. Marc van team 1710 dacht even dat hij een crematie had gemist ( duh)… dit werd wel gezien en het werd gewaardeerd.

Na het avondeten ( pas om 23 u van tafel) is het oogjes toe en snaveltjes dicht……tot morgen!

Dag 5….. Noordkaap bereikt

De dag begon met uitslapen, pas om 9 uur werden wij aan het ontbijt verwacht. De adrenaline zit er echter lekker in, dus al voor half negen schoven wij beneden in de ontbijtzaal aan. Ontbijt was goed verzorgd en in alle rust konden wij wakker worden. Buiten een witte gure wereld. Sneeuw en wind voeren de boventoon. Na de zware dag van gisteren waren we blij in het hotel te zijn, de auto is nog een beetje in chaos modus en moet nog afgetankt worden. We checken op tijd uit en lopen met de fles port onder de arm naar de auto. Gelukkig komen we buiten een ander team tegen met de limonchello in de hand, gelukkig blijft deze makkelijk koud in de auto. De port hadden we ’s avonds even opgewarmd in de sauna ;-). Want ja…. Wij hadden als enige team een sauna, en dat hebben we geweten, tot midden in de nacht kregen wij verzoekjes  van andere teams of we toch niet even……….

Een half uur voor vertrek rijden we het dorp in om even te tanken. Ilse voert bij het tankstation een interessant gesprek met de caissière over the nice guys at the Nordkapp. Gierend van het lachen komt ze weer de auto in, de sfeer zit er gelijk goed in.

Overigens worden we onderweg ook goed bezig gehouden door de jongens. Moppen , soms een tikkeltje schuin of gewoon ronduit ranzig 😉 . Ook leuk om te zien dat de mannen elkaar nog wat educatie geven middels app filmpjes hoe ze vrouwen kunnen behagen hahaha…. En mannen, hoe komt het toch dat jullie2 Gb s morgens al is verbruikt? Kijken jullie wellicht bijzondere filmpjes onderweg met een leeftijdsgrens van 18+….. 🙂

Rond 10 uur vertrekken we achter elkaar voor de laatste 25 km naar de Noordkaap. Ondanks dat het licht is, blijft het guur. Stuifsneeuw vliegt over de weg waardoor het zicht je hier en daar bijna volledig ontnomen wordt. Op 13 km voor de Noordkaap moeten we achten op de sneeuwschuiver. Tijdens de wintermaanden gaan er dagelijks twee konvooien naar boven, onder begeleiding van een sneeuwschuiver. We worden in rijen opgesteld en wachten op de sneeuwschuiver. Eenmaal vertrokken blijf ik foto’s maken, wat een fantastische omgeving!!!!! WE MADE IT! Ons einddoel behaald!!!!!! Het thuisfront kan ons via de webcam op de Noordkaap live volgen, leuk om vanuit onze hulplijn de foto’s van onszelf door te krijgen. Teamfoto’s met en zonder vlaggen, groepsfoto’s en foto’s van alle auto’s worden achter elkaar gemaakt. Daarna is er tijd voor ‘coffee with a view’ en de jaarlijkse souvenirs jacht voor het thuisfront.

Rond één uur vertrekken we weer achter de sneeuwschuiver. Net na de slagbomen ontvangen we om het eerste coördinaat van de dag en vertrekken we in tweetallen om de twee minuten. Opdracht van de dag is een selfie met een brug, geen viaduct. Nog een hele uitdaging…. De parkeerplaatsen naast de weg zijn voor ons onbegaanbaar door de hopen sneeuw en dus wordt het stoppen op de weg. Snel nel eruit selfie maken, de auto in en gas erop voor de sneeuwschuiver of een vrachtwagen komt aanstuiven.

We testen vandaag de kilometer teller uit. Samen met team 02 en team 10 zetten we de dagteller op nul. Eind van de dag zitten er verschillen tot 8 kilometer(op een afstand van 500 km) op, waarbij vooral de onze een hogere kilometerstand aangeeft.. Extra hindernis voor ons dus om zo dicht mogelijk op de ideale kilometers in te klokken……. We gaan de tactiek hierop aanpassen 😉

De duisternis valt al snel hier in het noorden en om u rijden we al volledig in het donker. De wegen zijn glad, een mooie spiegel van black ice. Samen met de stuifsneeuw een verraderlijke combinatie. En dan is een bakkie toch echt een uitkomst, een extra paar ogen een tiental meters voor je…..

Aan het eind van de middag rijden we met het tweede coördinaat Finland in. Zullen we de betaalde tax op de Noordkaap gaan terughalen????? Nee joh… kost veel te veel tijd 🙂

We zien door de  duisternis weinig van de omgeving om ons heen, maar genieten des te meer van het Noorderlicht boven ons. Waanzinnig om hier kilometers lang onderdoor te rijden. Af en toe moeten we op in de remmen voor overstekende rendieren of een bruine beer… Of toch niet? Ziet team 10 beren op de weg???? Fantastische omgeving hier in Lapland, waarvan we iedere minuut genieten.

Onderweg begint de auto wat te piepen… niet veel en er branden geen lampjes, dus we besluiten door te rijden. Bij het hotel aangekomen zien we dat de wielkasten achter vol zitten met sneeuw. Toch maar even met een schroevendraaier weggeslagen….

We komen laat aan, want de grens met Finland is tevens een tijdzone. We schuiven om 22u local time aan aan het buffet. Het is goed eten, speciaal voor Ilse wordt er kip gebakken. Beetje jammer dat deze niet helemaal gaar was…..

Het hotel heeft alleen beperkte wifi in de lobby, op de kamer hebben we enkel de MiFi uit de auto. Toch  maar even een appje naar onze vlogger dat de filmpjes even op zich laten wachten. Inmiddels staat wel ons vlog van dag 2 online. Hebben jullie deze allemaal al gezien???? En er staat meer online op dat moment, het klassement. Wat blijkt, we zijn weer dagwinnaar. Trots!