Thadadadahhhh… wij presenteren jullie… ons ***EINDBEDRAG***

Inmiddels hebben we de winterse omstandigheden en temperaturen uit onze laatste blog alweer lang achter ons gelaten… en hebben we vandaag alle hitte records gebroken…pfff.. Als ik moet kiezen heb ik toch liever minus 38 dan plus 41graden, maar daar denkt de andere helft van dit rally duo heel anders over, toch Ilse? Het blijft een bizar verschil van bijna 80 graden, onvoorstelbaar eigenlijk dat wij dat als mens allemaal aankunnen!

Gelukkig zijn niet alle dagen zo extreem warm en kunnen we ook heerlijk genieten van lange dagen, zomerse temperaturen, (avond)zon en voor velen van ons ook de vakantieperiode!
En die vakantieperiode biedt mooi tijd om halverwege dit jaar terug te blikken EN OM ONS EINDBEDRAG BEKEND TE MAKEN!!!!!

 

…trommelgeroffel…
…trommelgeroffel…
…trommelgeroffel…
…trommelgeroffel…
…trommelgeroffel…
…trommelgeroffel…

 

Met heel veel trots heeft het ladiesteam ‘As Cold As Fire’ ook dit jaar weer een prachtige cheque mogen overhandigen. Maar liefst 6.500 euro werd namens onze talrijke en zeer genereuze sponsoren overhandigd aan Het Nationaal Ouderenfonds! Een prachtig bedrag voor een even prachtig goed doel! Nogmaals dank aan al onze sponsoren! Een aantal prachtige bedrijven die achter ons staan, maar ook talloze collega’s, familie, vrienden en onbekenden, dank jullie wel voor jullie support!!!
Van dit bedrag kunnen 481 ouderen genieten van een dagje op het strand óf 650 ouderen met elkaar van het kerstdiner genieten óf 433 eenzame ouderen met elkaar een boswandeling maken! Niet alle activiteiten zijn natuurlijk in euro’s uit te drukken… want met dit bedrag ondersteunen wij natuurlijk ook de initiatieven als bellen met ouderen via de Zilverlijn en ouderen koppelen aan vrijwilligers via Match.

Mochten jullie enthousiast geworden zijn en óók het verschil willen maken in het leven van deze kwetsbare doelgroep, dan zijn er tal van initiatieven die Het Nationaal Ouderenfonds initieert. In de omgeving Eindhoven zijn er twee breiclubs (Eindhoven en Nuenen) en een BoodschappenPlusBus (Eindhoven) in de omgeving. Meerdere clubs zijn aangesloten bij Walking Football (Best, Eindhoven en Veldhoven). Er is een Nationale Ouderendag comité actief in Eindhoven die wensen mogelijk maakt en natuurlijk het jaarlijkse kerstdiner bij Van der Valk Eindhoven. Ook bij deze activiteiten zoeken ze vrijwilligers! Dus meldt je gerust aan!

En als laatste de vooruitblik naar de tweede helft van 2019. Ilse is net terug uit het prachtige Toscane en geniet nog na van de idyllische locaties, de fantastische wijnen en het heerlijke Italiaanse eten. Esther moet nog aan haar zomervakantie starten. Een rustige periode om van alles in gang te zetten!
Samen kijken we alweer vooruit naar september, naar het kwalificatie en kennismakingsweekend op 21 en 22 september. Waar we hopelijk veel ‘oude’ bekenden uit de rally wereld terugzien!
En kijken we uit naar een goed doel, eerste contacten zijn gelegd.
Voor nu wensen we jullie een prachtige zomer(vakantie), de blogs zullen richting september weer worden opgepakt 🙂

Ondergedoken in de sneeuw

Jullie hebben ons even moeten missen, even radiostilte, even geen social media  en spannende avonturen. Soms moet je egoïstische keuzes maken, keuzes waarbij we onszelf even voorop plaatsen.. En ja, dat doen we ook wel eens 😃

En zo waren we dus even onder de radar, onafhankelijk van elkaar aan het genieten van family time in de bergen. Wel gek, na elkaar wekenlang dagelijks gezien te hebben, nu drie weken helemaal niet.

Maar we waren helaas niet de hele tijd met vakantie… Wat beleefden wij afgelopen weken dan nog meer?

Esther vertrok met man en kinderen naar het altijd mooie Haute Nendaz in Zwitserland. Een prachtig houten chalet was het onderkomen voor 7 dagen, gevolgd door een lang weekend bij vrienden in het Duitstalige deel van Zwitserland. Totaal 8 dagen op de ski’s, wat een fantastische week! Ook de kinderen genoten met volle teugen van de sneeuw, niet gehinderd door de sneeuw(storm), regen, soms ijsplaten op de piste, soms veel te warme papsneeuw aan het einde van de dag. Ze vlogen samen door de bossen, over de spingschansen, naast de pistes… Meestal ging het goed, soms moest deze mama ze even komen redden uit hun benarde positie… en dat is best een uitdaging! 😬Sinds dit jaar hou ik ze officieel niet meer bij, dochterlief op techniek naar beneden, zoonlief met een gezonde dosis lef erachteraan.

Ook Ilse zocht de sneeuw op en vloog laagvliegend over de Duitse Autobahn naar Mayrhofen in Oostenrijk.

Helaas zat het weer niet helemaal mee en genoot ze vooral van rust, heerlijke wandelingen met Skip, spelletjes met de familie en het af en toe van de geneugten van het goede leven in de Konditorei. Maar als de ☀️ dan scheen, volgden er gelijk fantastische foto’s vanuit de sneeuw! En niet alleen vanuit de sneeuw, ook het iglo hotel ❄️ werd bezocht. Twee keer in twee maanden… bij drie keer moet je er toch echt blijven slapen Ilse 😉

Naast de vakanties moest er natuurlijk ook nog gewerkt en gestudeerd 📚 worden. De laatste weken voor de reorganisatie zijn ingegaan.. een spannende periode die best wat impact heeft, maar gelukkig ook veel kansen biedt. Medewerkers die hun (nieuwe) functies kennen en zich gaan voorbereiden op de nieuwe organisatie. Kennismakingsgesprekken, maar ook sollicitatiegesprekken voor de nog niet ingevulde posities zijn aan de orde van de dag!

En met de rally en wintersport achter de rug gaat Esther ook weer even gas zetten op de studie 🤓🧐📚. Externe Verslaglegging op TIAS, IT Security op Nyenrode en haar praktijkopdracht voor LEAN Green Belt. Iemand die zich nog afvraagt waar al die kilometers vandaan komen??? 🚘

Na de wintersport gaat normaal gesproken mijn focus naar buiten, naar de lente 🌷, naar de tuin opruimen, de voorjaarsschoonmaak 🧺, de winter(sport)spullen 🎿 opruimen… dat was deze week nog best lastig… Wat een regen…💨☔️ ongelooflijk… écht géén weer om naar buiten te gaan, eerder om lekker lang in bed te blijven liggen en te genieten in mijn eigen droomwereld.. Gelukkig was het gisteren Wereld Slaapdag 😴😴😴 en had ik een goed excuus om vroeg mijn bed op te zoeken! Maar met nog 5 kalenderdagen tot de lente, mag deze van mij wel komen nu!

En zoals beloofd maken we in maart ook de balans op van het sponsorgeld 💶 voor Het Nationaal Ouderenfonds.. komend week zit dit ladiesteam weer samen om het definitieve bedrag bekend te maken!!!

Nog even geduld…!

Inmiddels zijn we alweer twee weken terug van ons fantastische avontuur… Wat een indrukken, wat een belevenissen, zoveel verhalen en beeldmateriaal! Nog iedere dag genieten we nog na van de reis. Ondertussen gaat het gewone leven ook door. We zijn allebei weer volop aan het werk en de dagen zijn al snel weer gevuld met overleggen, vergaderingen en meetings. Ondertussen proberen deze twee dames met vereende girl power het maximale te geven voor Bijzonder Beheer, af en toe net zo uitdagend als 8000 kilometer rijden over sneeuw en ijs! Inclusief de nodige avonden en hotelovernachtingen als het werk er om vraagt. Aber.. auch Das schaffen Wir!

Maar goed… om de rally goed af te ronden hebben we nog wat afrondende activiteiten af te handelen. De auto is inmiddels alweer helemaal gestript en alle materialen liggen weer keurig bij Esther in de kelder en garage. Er moeten echter ook nog wat materialen worden terug gegeven, zoals het reservewiel wat bij van Kees van Gent geleend hebben gekregen! Dank je wel! Superfijn om een volledig vijfde wiel bij ons te hebben, ook dit jaar gelukkig niet nodig gehad. En de dashcam van Lescam die voor alle spannende beelden heeft gezorgd moet ook nog worden teruggebracht. Wederom dank aan Fariboz voor zijn ondersteuning, ook dit jaar heeft hij mede mogelijk gemaakt dat jullie bijna live konden meekijken met onze dagelijkse acties.

Als laatste natuurlijk de cheque richting Het Nationaal Ouderenfonds. Afgelopen week mochten we de officiële cheque van de Nieuwsjaarsquiz van Bijzonder Beheer ontvangen. Bijna 3000 euro, een fantastisch resultaat van een even fantastische avond. Bij deze nogmaals dank aan het organisatie comité, bestaande uit Kim, Nadia, Gerda, Roos, Jordie, Carina, Ruud, Fati, Indrani, Anneke, Piet en Lonneke!

En dat is slechts een deel van de totale sponsorrekening!

De sponsorrekening blijft nog openstaan tot eind februari, dus ben voor degene die nog een bijdrage willen doen voor
Het Nationaal Ouderenfonds

het kan nog!!!

Afgelopen week kregen wij trouwens een voorbeeld van één van de mooiste dingen die onze actie kan voortbrengen. Naar aanleiding van ons avontuur en de aandacht voor Het Nationaal Ouderenfonds, is één van onze Rabobank collega’s op bezoek gegaan bij een oudere buurvrouw… gewoon een koffiegesprek…. even wat aandacht… zo waardevol in deze snelle en eenzame wereld. Dank je wel om dit met ons te delen!!!

En dan gaan we langzaam van terugkijken naar vooruitkijken….  Want het kriebelt… en niet alleen van de lentekriebels… de spanning, de adrenaline, de ontlading na alle spannende hoogtepunten, het is verslavend! We houden jullie nog even in spanning, maar semi-concrete plannen die zijn er al! Passend bij ons wensenlijstje;  actie, avontuur, wedstrijdelement, rijvaardigheden, puzzelen, minimaal 9 dagen, goed georganiseerd, prachtige routes, inclusief avondeten 😉, af en toe wat nachtrust én een fantastisch deelnemersveld! En we denken dat allemaal gevonden te hebben… just wait and see 😊.

 

The week after…

We zijn weer thuis! Na ruim anderhalve week vol spanning, sensatie en veel avontuur volgt een week van afkicken van de continue adrenaline kick… En wij kunnen je vertellen, dat is echt afkicken….

Na 11 dagen rally waarin wij ALTIJD AAN staan, waarin we ieder moment met iedere vezel in ons lijf leven, is het even omschakelen naar het ‘gewone’ leventje. In ons achterhoofd weten we écht wel wat een geweldig leven we hebben, vol met geliefden om ons heen, in goede gezondheid, met een uitdagende en interessante baan, met een fantastisch sociaal leven, met volop vakanties in het vooruitzicht, met een prachtig huis en andere materiële zaken.. maar toch…

Zondagochtend werden we wakker in het prachtige Praag! Nog nagenietend van de overwinning van de vorige avond. We kijken elkaar aan en beseffen… WE DID IT! WE WON! Toch wel een beetje trots op onszelf en vooral ook op elkaar. Teamwork van het hoogste niveau! Ilse, we zijn een topteam, ik heb van iedere minuut genoten!!! Daarnaast hebben natuurlijk ook een nog veel groter team waar we jaar-op-jaar op kunnen terugvallen… onze fantastische back office! Samen hebben we hebben echt gewonnen!

Na deze overwinning begint ook het inpakken, terug naar huis. Ons gezin weer in de armen sluiten na 13 lange dagen (11 dagen rally en 2 reisdagen naar start en vanaf finish). Ondanks dat we tijdens de rally worden geleefd, hebben we manlief, kids, ouders, broers, zussen, … gemist!

Zondagochtend volgt er in Praag nog een laatste aantreden, onder de ‘Sieger’ boog door en laatste interview met Horst. En dan vertrekken we rond 10 uur naar huis. Ilse trapt de dag af, zoals gewoonlijk… Esther begint aan het laatste blog… Na twee uurtjes schieten we al op, nog 100 km naar Frankfurt…. We gaan samen nog een laatste keer lunchen en daarna wisselen. Einde rallymodus, start Rabobank modus. De werklaptop gaat aan en Ilse start met het voorlezen van de MT vergaderstukken. Cruisend door Duitsland met 150-160 kilometer per uur vliegen we de vergaderstukken door. Op dat punt zijn we snel geland… Wet- en regelgevingsvraagstukken, inrichtingsvraagstukken, boekhoudkundige issues, … we zien ze allemaal voorbij komen.

Na 13 dagen bijna alleen maar zon, zit het weer vandaag even niet mee… Van motregen rijden we midden Duitsland de stortbuien in… ruitenwissers kunnen maar net bijhouden… Ondertussen zijn er ook een aantal snelwegen ‘gesperrt’ waardoor we een alternatieve route moeten zoeken. Qua timing komen we lastig uit… rond etenstijd in Eindhoven. We checken even met het thuisfront en besluiten naar Wijchen te rijden, daar gelijk de auto uit te pakken. Rond 21 uur word ik door manlief en kids opgehaald! Heerlijk om elkaar weer in de armen te sluiten! Ilse gaat nog snel Skip halen en daarna gaat al snel het licht uit. Thuis in België wordt de ‘rally rommel’ even in de gang geparkeerd en duik ook ik mijn bed in.

Maandagochtend 6 uur gaat de wekker… VROEG!!!! Laptop, handtas, Rabobank pas… check.. onderweg naar Eindhoven…Nooit file, maar juist deze ochtend start ik in de file… Maar ach… ik zit in de mijn ‘natural habitat’.. in de auto dus 😊. Op kantoor aangekomen komen we de ene na de andere enthousiaste collega tegen! Zo leuk om zoveel enthousiaste reacties te krijgen op ons avontuur!!!  We raken niet uitgepraat over onze rally, maar ‘duty calls’…  van overleg naar overleg… om half vijf gaan onze kaarsjes langzaam uit. Onderweg naar huis dan maar.

Dinsdagochtend start Ilse bij Carglass… de voorruit heeft de rally overleefd, maar toch fijn om er weer een nieuwe in te hebben! Daarna heeft ze een goed gekozen thuiswerkdag 😊. Ik zit dinsdag op kantoor, maar dat valt niet mee, ik beleef de dag in een soort van slowmotion. Ben blij als de dag voorbij is…

Woensdag een dagje verlof voor Esther, die hoestend en proestend in haar bed blijft… De vermoeidheid moet er blijkbaar toch even uit. Ilse sluit aan bij de lunch, georganiseerd door het comité van de Nieuwsjaarsquiz van Rabobank Bijzonder Beheer, om alvast alle vlogs en verhalen te delen. Donderdag zijn we beiden weer op kantoor, goede en constructieve overleggen waarbij de koers voor 2019 nog duidelijker wordt neergezet! Concrete doelen, resultaat gericht maar met oog voor de mens, dus ook vitaliteit staat deze dag op het programma. Rob de Haan van Full Potential, de personal trainer van Ilse, sluit samen met ons de dag af. Een mooie presentatie waarbij alles draait om mindset en jezelf uitdagen buiten je comfort zone (ons niet onbekend 😉), gevolgd door een workout. Blijft zo belangrijk om fit in het leven te staan!

En dan is het alweer vrijdag. Voor het eerst in 2019 weer de schoolbanken in, ook dat is weer even schakelen. Hedge accounting en income taxes staan voor vandaag op het programma. Tja, dat is even wat anders dan coordinaten en luchtballonavonturen 😊. Gelukkig schijnt de zon en daarmee komen na de noordelijke ijstemperaturen gelijk de lentekriebels… Heerlijk gevoel waar we even van genieten!

Eind van de middag staat voor Ilse nog een bezoekje naar het oogcentrum op de agenda.

Last minute besluit Esther om Ilse te begeleiden, best handig aangezien Ilse niets ziet zonder haar lenzen… Conclusie van het oogcentrum zorgt voor een brede glimlach bij Ilse, ze is nog te jong voor replacement lenzen!!! Joehoe!!! Met dit goede nieuws wordt het weekend ingeluid! Vrijdagavond op de bank, beentjes omhoog, glaasje Port en even niets doen.

Het weekend staat bij Ilse in het teken van het uitbouwen van de auto en bij Esther van het opruimen van rally spullen, ze mogen weer een jaartje de garage in. De beelden van de laatste etappe komen binnen (Vlog 11)… nog één keer terugblikken op de laatste monsteretappe en onze overwinning. WE DIT IT!!!!!

En dan komt het moment van weemoed… Alles uitgebouwd, alles opgeruimd, alles schoongemaakt…  Wij kijken terug op een fantastische reis, een enorm avontuur wat dit jaar onwaarschijnlijk spannende momenten kende! Wij hebben iedere minuut genoten, van de reis, van de deelnemers, van de omgeving, van de hoogte- en dieptepunten en van jullie! Dank aan onze lieve volgers voor jullie support en reacties, zo leuk om te lezen!

Onze eerste dank gaat uit naar ons thuisfront! Die ons ieder jaar weer laten gaan, die ons de kans geven om ons hart te volgen en voluit te leven! Daarnaast onze werkgever Rabobank, die deze RaboGirls ons in alle bochten van dit avontuur ondersteunt.

Dank aan onze back office groep en dan speciaal aan Hans, Joyce, Marianne, Marcel, Gonny, Simone en eenieder die we waarschijnlijk tekort doen!

Een enorm dank je wel aan Jurgen van Hoof van M54 Beeldcreaties, onze vlogger die menig (nachtelijk) uurtje voor ons klaar stond. Zowel voor de prachtige montage van onze amateur beelden die hij keer op keer tot een professioneel eindresultaat wist te maken, als voor de nachtelijke appjes, morele support en CarPorn video! Je bent echt een topper!

Dank aan Imca van de Weem voor de prachtige foto’s bij de start van ons avontuur!

 

 

 

Dank aan Paul Langeslag die óók dit jaar weer de Audi tot echte rally auto wist om te toveren.. en ook visa versa!

 

 

 

Dank aan Rens van Mil van vMil&vMil voor de waanzinnig mooie bestickering van de Audi. We hebben menig hoofd onderweg om zien draaien!!! Deze twee ijsprinsessen kwamen goed voor de dag!

 

Dank aan Fariborz van Lescam voor het beschikbaar stellen van de dashcam zodat ook de meest spannende momenten op camera stonden!

Een enorm dank je wel aan de deelnemers van Rallye8000 editie 2019! Een fantastische groep met teamspirit, mensen die we hopelijk volgend jaar wederom treffen!

Dank aan de organisatie – Horst en Uwe – voor de routes en de, af te toe wat moeizame, hotelovernachtingen en diners. Speciale dank aan Andrea, van Praxis Essgenuss, dankzij haar heerlijke versnaperingen en drankjes bleven wij ook fit tíjdens de rally! Till en Fabian voor de goede wedstrijdbegeleiding en prachtige videobeelden en foto’s!

En last but not least… gaat onze dank uit naar de talrijke sponsoren, bedrijven, collega’s, vrienden en kennissen die met hun financiële bijdragen ervoor zorgen dat we zometeen een prachtige cheque gaan overdragen aan Het Nationaal Ouderenfonds!

Monsteretappe naar de FINISH! – vrijdag 8 febr en zaterdag 9 febr

De laatste etappe start op vrijdag 8 februari. Op voorhand weten we dat we de nacht overslaan en dat ons een monstertocht te wachten staat! Want van Jyväskylä naar Praag is het ruim 2000 kilometer rijden en een bootovertocht van Helsinki naar Tallinn.

Deze boot hebben we de avond van te voren gelukkig al geboekt. Ondanks dat we pas tegen 12 uur ’s avonds in het hotel waren, besloten we om al uit te zoeken welke rederij we moesten hebben. En…. We hebben weer fast lane tickets gevonden! Wat een lol hebben we daar op voorhand toch altijd weer over… We verwachten dat geen enkel ander team deze optie heeft gekozen en dus verheugen we ons op de verbaasde gezichten 😊

Om 2 uur ’s nachts gaat het licht uit en dus voelt het vroeg, heel vroeg als de wekker om zeven uur weer gaat. Eigenlijk niet helemaal de gewenste voorbereiding voor deze monsterrit. We ontbijten uitgebreid want voorlopig is er geen tijd en ruimte om uitgebreid te stoppen. Vervolgens alles de auto in…. die deze nacht in de parkeergarage van het hotel heeft gestaan. Ook wel een keer fijn dat alles ontdooid is 😊

Het heeft gesneeuwd vannacht en het is glad in Jyväskylä… We draaien rond 9 uur de snelweg op en zorgen dat we vooral kilometers maken! We moeten immers de boot halen en hebben maar een half uur speling, ondanks dat de organisatie de vertrektijd een half uur vervroegd heeft. Onderweg snel tanken en in Helsinki goed uitkijken naar de juiste vertrek terminal. We sluiten als laatste auto aan in de incheck rij voor de boot… maar dan… wat een lol, we krijgen een priority ticket voor aan de spiegel en mogen alles en iedereen voorbij rijden. Binnen !!! Bye bye zwaai zwaai… we zetten de auto helemaal vooraan, beneden in de boot neer. Zometeen in Estland zijn wij de eerste die eraf mogen! Snel uit de auto en de boot in, op zoek naar de kapitein voor de eerste opdracht. Hele boot afgezocht, maar helaas… de kapitein zit al in de stuurhut.

Het is druk aan boord en dus besluiten we rustig in de conform lounge te gaan zitten. Een goed bestede 20 euro, gratis drankjes en versnaperingen. Én een super vriendelijke hostess die nog tot 2-maal de kapitein belt om te vragen of hij alsjeblief naar benden wil komen. Maar ook haar lukt het niet. Dan gaan we maar voor het alternatief.. een foto met zijn foto… het blijkt niet goed genoeg te zijn. Een ander team was heel vroeg op de boot en heeft de kapitein wel gevonden.

Voor de bierviltjes contest gaan we wederom naar de ferry crew. De aardige hostess stuurt ze een collega naar het magazijn onderin de boot om een bierviltje uit Estland te halen. Yes! Die hadden we nog niet!

Om 14 uur Finse tijd volgt de volgende opdracht.. Een Sodoku opgave. We hadden onze Back Office reeds geïnformeerd en ontvingen al allerlei tips en hulpmiddelen. Na 90 seconden hebben we onze oplossing ingestuurd! Net geklopt door een ander team, maar toch een goede tweede!!! Onze back office dubbelcheckt de uitkomsten, geen speld tussen te krijgen! Wederom dank!!!

We naderen Estse bodem en gaan richting auto. Als één van de eerste de boot af, gas erop en snel liggen we al 20 kilometer voor op de overige deelnemers. We vliegen over de door Europa gesponsorde Estse wegen, spiegelglad en goed te berijden. Onderweg verbazen we ons over de netheid van de omgeving en tankstations en de vriendelijke mensen. Vooraf waren we beiden regelmatig gewaarschuwd voor deze landen, maar wij merken er weinig van.

Op de boot kwam de volgende opdracht al binnen, een foto maken met een politie agent in Riga, geboeid met handboeien. En een CarPorn film maken. Deze laatste opdracht zetten we snel door naar Jurgen van Hoof, onze vlogger die al over het nodige beeldmateriaal beschikt! Topper!!!

Voor de politie opdracht brengen we eerst alle politie stations in beeld, daarna bellen we er een aantal om zeker te zijn dat het politiebureau open is als we daar begin van de avond aankomen.

Het is rond 20 uur als we Riga binnenrijden, in de stad is de weg slecht en vol met sneeuw en ijs. We vinden het politiebureau en moeten aanbellen om binnen te komen. Vijf politieagenten kijken ons streng aan, we leggen onze opdracht uit, hebben zelfs Google Translate ingeschakeld. Na enige overredingskracht, krijgen we ze gelukkig zover! Yes! Mission accomplished!

We gaan wat eten bij de McDonalds voordat we koers zetten naar Lodz en Warschau. Esther valt inmiddels om van de slaap en pakt een kussen om wat bij te slapen… het zal nodig zijn! Onderweg wordt er één keer gestopt om goed op de kaart te kijken. Wit Rusland mogen we zonder visum niet inrijden en dus moeten we de route goed in kaart brengen!

De opdrachten voor Warschau en Lodz komen ook binnen! Zoals gebruikelijk zetten we ze gelijk door naar onze Back Office. We moeten een foto maken van het hele team met de actuele dienstregeling op het centraal station in Warschau, Bigos (een Poolse stoofschotel) bestellen in Warschau en het bonnetje doorsturen. Vervolgens moeten we daarna door naar Lodz  om 4 verschillende kabouters te fotograferen met één van de teamleden erop.

Back Office gaat direct aan de slag met alle opdrachten. Foto’s van de kabouters komen al snel de Whatssapp groep binnen, inclusief de kaart en adressen. Echt super! De opdracht met Bigos is voor hen wat moeilijker en dus gaan de dames zelf hiermee aan de slag. Restaurants worden gebeld en gemaild, maar er volgt weinig reactie…. Dan maar deze kennis gaan halen bij het Hilton Hotel. We krijgen een adres in Warschau.

Net voor Warschau wisselen we nog snel, Esther heeft even heerlijk een uurtje geslapen en kruipt weer enigszins fit achter het stuur. De opdracht met dienstregeling op het station is snel uitgevoerd en we rijden door naar het adres van het restaurant voor Bigos. Helaas… ze hebben het niet, maar hun dependance wel. YEEEHHHHHH. In een prachtig pand vinden we een hip restaurant! Dito hip uitgangspubliek en forse bodyguard… EN BIGOS!!!! YES! Conform opdracht posten we het bonnetje in de Whatsapp groep… Tja.. de groep achter ons, weet nu precies waar ze heen moeten rijden.. dat is een beetje jammer… Maar dan de bigos, let wel om 5.30 uur, een stinkende auto, het zag er ook een beetje tja hoe zullen we het zeggen , diarree achtig uit, maar Esther bestempelde het als een heerlijk ontbijtje haha … Ze heeft er van genoten. Ilse daarentegen ging op zoek naar een croissanterie in de volgende plaats Lodz en heeft daar haar ontbijtje gescoord. Zo gingen we met volle maagjes weer verder op onze tour.

Er volgt een nieuwe opdracht voor Lodz, de volgende plaats die we gaan bereiken, dank voor de Back Office (Hans)  die in het midden van de nacht alle kabouters traceert met kaart en adressen aanlevert. De opdracht was immers om met 4 verschillende kabouters op de foto te gaan en die hadden zich verstopt in heel de stad. Lekker ook al dat een richtingsverkeer in Lodz maar we waren dus goed voorbereid namens de Backoffice en zo hadden wij binnen no time 4 kabouters op de foto….We tanken wederom, gooien er weer een grote koffie in en door…. Op naar Praag joehoe….

We rijden dwars door Polen, de weg wordt langzaam beter… Het laatste uur hebben we het erg moeilijk, we rijden al 29 uur non stop … en dat na anderhalve week zware inspanning … blij als we om 14 uur het hotel in Praag bereiken. Een prachtig hotel! Maar voor we het hotel bereiken, kunnen de dames zich niet bedwingen, want immers jullie genieten allemaal van onze zangkwaliteiten, we besluiten een video tijdens het rijden op te nemen met als titel… We are the champion! Want stel je nou eens voor dat we gaan winnen, dan hebben we toch mooi een video …. Een andere opdracht was voor het bereiken van Praag een CarPorn film van de auto te hebben gemaakt. Voor wie niet weet wat car porn is, kijk eens op Youtube (zijn wij ook geweest haha)… Onze Jurgen van M54 Beeldcreaties heeft ons geholpen , is ein ganz tolles Film geworden. Wellicht zien jullie hier nog iets van terug in de vlog haha

Bij aankomst blijkt het hotel geen parkeerfaciliteiten, niet heel gek als je als hotel midden in de stad ligt en moeten we 1,5 km verderop parkeren. Daar maken we dan direct gebruik van een heerlijk Italiaans restaurant om te lunchen. In het hotel aangekomen checken we de post, we verwachten namelijk post uit Nederland met… bierviltjes. Juist ja… de laatste opdracht! En ook deze gelukt lieve Back Office!!!

Vervolgens rusten we wat uit op de kamer, nemen we een douche en bad en kleden we ons feestelijk wit aan voor het Ziegersdiner … vanavond wordt bekend wie de winnaar wordt van Rallye8000 2019…. Er wordt een ganzendiner geserveerd … en ja ja voor Ilse kip met rijst haha… de spanning stijgt, ook vanuit de back office krijgen we veel appjes dat ook daar de spanning stijgt, Zo rond 2130 uur komt dan eindelijk de uitslag ….

JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHH…  we blijken winnaar van deze editie van de Rallye8000… Hoe fantastisch is dat… als enige damesteam en dan ook nog eens Nederlands tussen alle Duitsers en Zwitsers… we zijn super super blij! En tegelijk zijn we uber moe .. wat een heftige anderhalve week, we vallen zowat met de neus in de gans dus moeten we echt naar bed, waar we dan ook direct in slaap vallen en doorslapen tot we wakker worden van de wekker waarbij we allebei de gedachten hadden, wie heeft die wekker midden in de nacht gezet? Haha… bleek gewoon 7 uur en dus opstaan….

Zondagochtend, de laatste dag breekt aan, we ontbijten uitgebreid en dan worden we om 9 uur buiten verwacht onder de Ziegersboog… hier wachten we op de overige deelnemers en om 10 uur is het dan zover, een kort interview en vervolgens vertrekken we vanuit Praag naar Nederland, Appeltje eitje natuurlijk na ruim 8000 km… We veranderen onze auto direct in een Rabo office en zijn gedurende de hele dag aan het werk, MT s voorbereiden, emails weg werken, rapporten lezen en vervolgens blog schrijven, fotos uitzoeken en versturen en zo ook de films naar Jurgen voor het maken van de vlogs… Hier eindigt onze fantastische reis… wat hebben wij genoten en veel meegemaakt, wij hopen dat wij jullie een beetje mee hebben kunnen genieten van onze blogs en vlogs. Graag maken wij iedereen attent op het feit dat er voorlopig nog steeds gedoneerd kan worden voor het Nationaal Ouderenfonds. Eind feb / begin maart zullen wij de eindstand bekend maken en zullen wij de cheque gaan overhandigen aan Daan Krijger van het Nationaal Ouderenfonds! Dus heb je nog niet gedoneerd, doe het nu! www.ascoldasfire.nl/doneer-nl 

Van Lapland in de lappenmand…. – dag 9

Van Lapland in de lappenmand… een spannende dag vandaag.. misschien zelfs een beetje te spannend voor deze twee dames… en dat gebeurt niet vaak

De dag begon vroeg. Na drie dagen Muonio pakken we de auto weer in, althans dat is de bedoeling. Het is nog steeds koud, écht koud, ’s nachts nog steeds beneden de -30 graden Celsius. Na drie dagen in deze koude vindt de skibak het welletjes en besluit niet meer open te gaan. Alle bepakking in de auto dus, gelukkig past het. We rijden bij ons knusse houten huisje aan het ijsmeer weg om te ontbijten in het restaurant van het hotel. Helaas komen we de heuvel richting het restaurant niet op… snel naar binnen rennen om een grote sterke auto te halen die ons even snel het heuveltje op kan trekken.. Veel zin om sneeuwkettingen te leggen bij -30 hebben we namelijk niet.

De sleepkabel is snel gelegd en binnen no time staan we voor het restaurant. We ontbijten en zorgen voor koffie voor onderweg. Om half acht checken we uit en rijden we richting Levi om te gaan ballonvaren. We zijn er klokslag half negen… de luchtballon wordt uitgerold en alles wordt klaargezet om te vertrekken. Esther twijfelt even of ze wel wil instappen, want er is weinig zicht, veel wolken en het sneeuwt een beetje. Maar de ballonvaarder is overtuigd en wil door de wolken heen, daarboven schijnt de zon.

Met z’n 11-en stappen we in en in sneltreinvaart gaan we omhoog. De wind pikt de ballon op en we ‘varen’ snel boven de wolken. Prachtig in het zonnetje en met behoorlijk tempo drijven we met de wind mee. De ballonvaarder besluit om wat lager te gaan vliegen om elanden en rendieren te spotten… We vliegen laag over de boomtoppen heen.. En dan…. gaat het fout… grandioos fout… we raken eerst een paar boomtoppen, maar blijven hoogte verliezen.. vliegen recht tegen een paar bomen aan. Paniek, iedereen onder in de mand en bakken sneeuw en takken vallen in de mand. Gelukkig pakt de ballon op en pakken we hoogte. We vliegen verder, maar het plezier is even weg. Koude voeten van de sneeuw in de mand en de spanning… Er blijft onrust bij de ‘bemanning’, de gasflessen zijn bevroren en vol spanning turen ze naar beneden en op hun navigaties… We krijgen geen informatie en worden zelf ook onrustig. Na een kleine twee uur gaan we landen, maar niet op een prachtig vlak meer, maar wederom tussen de bomen… Later horen we dat de landingsplek gemist is en de gasflessen leeg waren…

Maar goed… we staan op de grond… in de diepe sneeuw en het is -20 graden. Om warm te blijven worden we gevraagd om de mand te verlaten en door de sneeuw te lopen.. Niet simpel als je tot boven de knie wegzakt.. We zijn in de middle of nowhere geland, staan in de diepe sneeuw en krijgen instructies om in één bepaalde richt4ing te lopen. Esther schiet in de survival modus en zoekt locatie op google maps, informeert de anderen over de huidige locatie, stuurt beelden van de omgeving door naar de deelenerms die niet zijn meegevlogen en informeert naar de temperatuur van iedere handen en voeten… We lopen een half uur in de aangewezen richting en wachten daar tot de sneeuwscooter komt. Ruim 5 kilometer is het naar bewoonde wereld. We mogen achterop de aanhanger mee en komen als echte ijsprinsesjes aan bij de verzamelplek van de ‘achterblijvers’. De deelnemers die niet zijn meegevaren, zijn met de overgebleven auto’s achter ons aan gereden. We hebben de luxe om in bevroren toestand gelijk in een warme auto te stappen en worden door onze ‘chauffeurs van dienst’ naar het dichtsbijzijnde restaurant gebracht om op te warmen. Een fantscihe locatie trouwens, heerlijk tradiiotneel Fins, zowel de lekkernijen als de aankleding. Een plekje om te onthouden!

Een uurtje acclimatiseren en we beginnen aan onze monstertrip. Door ons survival avontuur vertrekken we later dan gepland… 800 kilometer deels door de binnenlanden van Finland, ETA 22u zonder stops. Een prachtig mooie rit is het wel! We rijden stukken binnendoor, smalle en besneeuwde wegen en zien elanden lopen. Ook hier is het wel even spannend, op de smalle weggetje komen we een grote vrachtwagen tegen die besluit om de binnenbocht te nemen…. Esther stuurt de auto deels de sneeuwhoop in en we hebben wederom twee engeltjes op onze schouders zitten vandaag… Misschien vanavond toch ook maar een casino op zoeken 😊.

Inmiddels is het 16u en gaat  zon gaat onder en we draaien de snelweg op… kilometers maken… Om een déjà vu met vorige avonden te voorkomen, besluiten we om onderweg te gaan eten. We zoeken een Italiaans restaurant net voorbij Oulu en genieten even van het heerlijke eten en een rustmomentje. Na het eten besluiten we om de skibak nog eens te proberen.. Het lukt! Het is hier nog maar -5 graden en blijkbaar heeft dat de auto deels ontdooit. De bagage snel bovenin zodat we de komende uren weer bij ons proviant kunnen.

Daarna de weg weer op… en er gelijk weer af… De auto trilt aan alle kanten.. wat is dat nou toch weer???? Iets verkeerd gedaan met de skibak???? Toch maar even stoppen. De skibak is gelukkig dicht… we hakken wat sneeuw bij één van de wielen weg en gelukkig is daarmee het probleem verholpen. Opnieuw de snelweg op en ETA wordt 24u in Jyväskylä!

 

Blog 8 Ice baby Ice – woensdag 6 februari 2019

Vannacht geen telefoontje gehad vanuit het Iglo hotel… Esther heeft het volgehouden, chapeau voor haar! De temperatuur daar? Niet de beloofde -3 graden, maar  – 15 graden om precies te zijn. En toch was het volgens Esther niet koud, enkel wat oncomfortabel door gebrek aan bewegingsruimte met 5 truien, een jas, een binnenhoes en dan in een mummy slaapzak. Twee handschoenen en een muts om het af te maken.. kortom een echte ijsprinses 😊…. Brrrr… terwijl Ilse lekker met een berenpyjama en 2 dekbedden in haar Finse huisje ligt…. ontbeert Esther dus de koude… Rond 7 uur ontwaakt ze in de iglo en net als op een camping wordt het wandelen naar het toiletgebouw… een straat over, 800 meter verder… Gelukkig is er rond 8 uur ontbijt in de warmte.

Rond 10 uur worden alle Iglo gangers met een bus weer teruggebracht naar de huisjes… en toen sloeg de koude toch wel toe… even lekker douchen en opwarmen voor Esther …. Maar diepe buiging. Ik doe het haar niet na, was blij dat ik na een half uur gisteravond de bus weer in mocht naar ons huisje (met sauna!)….

 

 

Dus vanmorgen ontbeten met de achterblijvers in het hotel… en rond 10 uur waren we weer samen… de eerste activiteit was alweer daar, het ijskarten! Precies voor ons huisje op het meer werd er ge-ijs-kart (voor zover dat een NL woord is)…. We hebben natuurlijk fanatiek meegedaan en het was gaaf! Er bleek wat minder animo (of zoals later blijkt helmen tekort), waardoor we als volleert Maxime Verstappen over het ijs vliegen. Regelmatig wordt er wel iemand van ons de sneeuw in geduwd en van de baan gereden, het blijft spectaculair…

Overigens hebben we dus nog de opdracht om voor het verlaten van Finland een foto van de buitentemperatuur in de auto, met daarbij het bord met je teamnummer erop te fotograferen. Vanmorgen vroeg is Ilse eruit gegaan en heeft -31 graden kunnen vastleggen.. we hebben de auto in dekens gepakt dus we weten niet of dat de sensor beïnvloedt of niet.  Vannacht wordt -34 voorspeld dus hopelijk maken we nog een foto met een koudere temperatuur. Ook hebben we vanmiddag de auto weer 1,5 stationair laten draaien … we zijn anders bang dat we morgen niet meer kunnen starten. De deuren gaan ook niet meer van harte open, dat gaat met redelijk geweld, de rubbers vinden deze temperaturen niet zo fijn…

Lunchtijd breekt aan, dit keer in het restaurant waar we op het park verblijven. Kip, broccoli rijst en een soort van zigeunersaus en als toetje wafels. Ze zijn in Scandinavië gek op wafels.

Gehaast na de lunch worden we in een bus gepropt… een half uur later zijn we op de husky farm, naast het ijshotel… een uitleg volgt en daarna gaan we vertrekken 

We vragen nog of er wat fout kan gaan, de guide geeft aan dat er nagenoeg nooit iemand van de husky slee afvalt… Ilse als eerste achterop (daar moet het werk gebeuren) en halverwege wisselen we… natuurlijk niet voor dat Ilse van de huskyslee is gedonderd … in een bos, in een bocht naar beneden gleed ze van de voetstang af… dat levert hier en daar flinke spierpijn op maar ze was veel meer bezorgt over Esther die met een noodgang het bos verder in schoot, recht op palen af, want huskies blijven rennen ….. gelukkig zijn de guides er snel bij en krijgen ze de slee waar Esther nog braaf op zit zonder mij weer tot stilstand…. Pffff heb ik weer.  Maar de verdere reis verloopt prima en we vinden het echt een waanzinnige ervaring. Wat gaaf om zo door het landschap heen te mogen glijden … Nog steeds overigens steenkoud. Vandaag hadden we 7(!) lagen kleding over elkaar aan … en nog koude voeten… Na de husky tocht is er tijd voor warme chocomel met slagroom en marshmallows. De bus brengt ons weer veilig terug naar het hotel… Het huisje naast ons, nummer 14, is de uitvalsbasis voor gezelligheid, currywurst, glühwein usw. Wij gaan ook even de gezelligheid opzoeken bij onze duitse vrienden …

Tussen 1730 en 1930 is het sauna tijd, douche tijd, haren wassen en föhnen tijd, powernapje tijd, blog tijd en ook inpak tijd… want we hebben de vertrektijd voor donderdagochtend ontvangen … 7.29 uur (voor jullie lezers 6.29 uur) … tassen en auto’s dus inpakken voor morgen. Om 19.30 worden we verwacht voor een 4 gangen diner in het restaurant. Heerlijke venkelsoep, salade, biefstuk en een dessert! Prima gegeten!

Na het eten lopen we terug naar het huisje, onderweg een paar gillende Japanners… WoW! Weer noorderlicht!!! Snel naar binnen om de camera te halen en met de instructies van Sandy maakt Esther en paar mooie plaatjes! Verkleumd komt ze na een uur binnen. Minus 26 graden is toch best een beetje koud 😬❄️😬. Daarna toch echt snel naar bed… morgenochtend staat vertrek gepland om half acht… we rijden naar het noorden voor de luchtballonnen!!! 🙈

 

Blog dag 7 freezing cold …5 februari 2019

Gisterenavond laat aangekomen in Muonio Finland, bij het Harriniva hotel… er was even gedoe met het ontbreken van het juiste aantal kamers / huisjes, wij kwamen zo n beetje als laatste aan maar als je maar lang genoeg bij de receptie blijft staan, komt het goed … Een huisje met een sauna… heerlijk… daar zijn we natuurlijk gisteravond meteen ingedoken … En we hadden natuurlijk nog het een en ander aan social media te doen….

Om vervolgens  rond 1 uur vannacht als een blok in slaap te vallen … Vanmorgen om 8.30 aan het ontbijt, een soort van uitslapen… Heerlijk ontbijt! Daarna worden we gevraagd om onze outfits te gaan halen voor de sneeuwscootersafari tocht… let op, sokken, speciale schoenen, een speciaal skipak overall, 2 paar handschoenen, een bivakmuts en een helm… daaronder zaten natuurlijk nog tig lagen dus toen we de briefing over de sneeuwscooter safari binnen kregen was het wel even zweten. Na de uitreiking van de nieuwe rijbewijzen  mochten we naar de sneeuwscooters. Een uitleg volgt en daarna mogen we vertrekken…

Een waanzinnig mooie route, prachtig zonnig weer maar oh wat is het koud buiten… ruim 30 graden onder nul… we toeren door de bossen en over open vlaktes en meren… Beetje jammer dat de vizieren van onze helmen compleet bevroren waardoor het zicht heel slecht was voor iedereen…. Vizier omhoog was eigenlijk ook geen optie, wimpers vroren vast , de neuzen bevroren maar ook de lenzen in Ilse’s ogen bevroren….

Na anderhalf uur pauzeren we… en komen we een beetje op temperatuur, koffie, kuchen en ook broodjes gehaktbal en tevens rijst met een soort van goulash stonden voor ons klaar… gelukkig was er een open haard om even bij te warmen… Ondertussen wordt een nieuwe opdracht bekend, of we even in het ijskoude water willen gaan, kleren uit, en daar 60 seconden willen blijven … yeah right … 12 punten per persoon te winnen… Esther overweegt het serieus, Ilse niet hoor, die maakt de foto’s wel … maar uiteindelijk besluiten we het toch allebei niet te doen…. Jammer van het klassement maar wel zo verstandig met buiten -34 graden….

 

Ilse’s tenen waren ondanks 3 paar sokken niet meer voelbaar… Ilse hield het dan ook voor gezien en verlangde naar de warme sauna (warm Curaçao 😊) en een warm huisje, zo ook meerdere rally rijders en zo gingen we met de taxi terug. De anderen werden nog getrakteerd op een middag met de scooter… Het leverde prachtige plaatjes op en ook een onvergetelijke dag…. Alles zat zo n beetje vastgevroren haha …

Rond 16 uur is iedereen weer bij het huisje. We maken het gezellig in ons huisje en praten wat na… Rond 16.30 staat het schieten op het programma … daar bakken we helaas helemaal niks van (gemiste punten)…. Er is glühwein bij de buren …

We hebben inmiddels de auto ook weer even gestart en een uur stationair laten draaien, we zijn bang dat ie anders niet meer start donderdag… inmiddels hebben we m ingepakt in dekens… hopelijk helpt t… En oh ja met deze temperaturen houdt onze ruit zich niet meer kranig… inmiddels hebben we een scheur van links naar rechts horizontaal over de gehele ruit …. Kijken of we Nederland er mee gaan halen… een nieuwe ruit hier met deze temperaturen gaat m ook niet worden denken wij ….

Om 19.30 worden we verwacht in de Revontuli Kota, een soort van houten tipi tent… Vandaag is zalm dag… de zalmliefhebbers  zijn in hun nopjes, het schijnt erg lekker te zijn … voor diegene die geen vis lusten .. serveren ze in het hoofdrestaurant ….. jawel …. Vis  hahahaha … lekker dan.. Uiteindelijk de kok over kunnen halen.. er komt vlees!

Vervolgens gaat Esther haar tas pakken voor een nachtje in de Iglo slapen… haha … er gaat een volle tas mee (hoeveel dagen ga je eigenlijk Esther?) en ook de schapenvachten gaan mee…. Ilse moet er niet aan denken maar Esther is vastberaden. Om 22 uur rijden we met de bus naar het Iglo hotel … Brrrrr een paar minuten binnen en het is mij al duidelijk … wegwezen .. en snel ook hahaha … De gasten die wel blijven (de rest mag gelukkig in een voorverwarmde bus weer terug naar de huisjes) krijgen een rondleiding en we doen vrolijk even mee…. In het iglo hotel zijn echt alleen kamers en verder niks … dus we gaan even richting toiletgebouwen (met -34 graden buiten)… serieus na zo n 800 meter lopen vinden we een blokhut waar getoiletteerd kan worden… en er is een …. Emergency room, voor diegene die te veel onderkoelen in het hotel (ahum) …. We lopen nog even terug voor een drankje in de ijsbar van het ijshotel … warme chocomel drinken we… nou ja warm, binnen de kortste keren is het koude chocomel…. We hebben met elkaar afgesproken dat wanneer het té koud wordt ik haar ga halen … ben benieuwd… ik duik in elk geval zo direct (het is hier nu 00.30 uur) de sauna in en dan lekker mijn bedje in …

Het goede nieuws is dat we donderdag wél de ballonvaart gaan doen! Yeah .. hopelijk met net zo n mooi weer als vandaag en morgen … En er komt weer een tussenstand aan … even voor de verwachtingen… we zullen flink gedaald zijn in het klassement … maar we blijven er natuurlijk voor gaan!

Slaap lekker voor iedereen en vooral een warme groet uit Muonio Lapland ….

Blog dag 6 maandag 4 febr 2019; NOORDKAAP!

Allereerst willen wij vandaag starten met onze sponsoren. Wat hebben er veel mensen en bedrijven een bijdrage geleverd ten gunste van Het Nationaal Ouderenfonds. Super! Mocht je nog niet gedoneerd hebben, het kan nog altijd via onze site www.ascoldasfire.nl en dan via de knop doneer nu.

Honnigsvag, hotel The View, heerlijk hotel met zoals de naam al zegt een adembenemend uitzicht … Om 7 uur de wekker voor weer een dag.. vandaag staat de Noordkaap op het programma. Na een heerlijk ontbijt krijgen we voor het eerst een gratis thermoskan koffie mee (in alle hotels betalen we fors voor koffie)…. Om half tien verzamelen we bij de Noordkaap. We mogen eerst nog foto’s maken bij en in de shovel.

We zijn vandaag overigens voor het eerst gekleed in dikke skikleding met veel laagjes en thermo ondergoed… en natuurlijk onze donald duck laarzen (Sorels) niet te vergeten … want het is koud op de Noordkaap.

De Noordkaap mag en kan je alleen maar op in konvooi van sneeuwschuivers. Met zijn allen achter elkaar rijden we naar boven. Een te gekke dag met zon maar helaas heel veel wind. Daardoor gaat de helikopter vlucht niet door, dat vinden we natuurlijk erg jammer maar niks aan te doen. We mogen 2 uur lang foto’s maken van onszelf op de Noordkaap en ook van de wagens… Er worden natuurlijk vele foto’s gemaakt!

We drinken er warme chocomel en om 11u24 gaan we weer in kolonne naar beneden. De stemming zit er goed in, speciaal voor onze Duitse rally vrienden zingen we Duitse liederen als Herzbeben en Atemlos durch die Nacht en Du … we hebben het voor de liefhebbers vastgelegd …

Ook de wagens achter ons in het konvooi pakken het op dat wij zo aan het swingen zijn in de auto en we zien in onze spiegel dat ze hun telefoon met lichtjes heen en weer aan het zwaaien zijn hahaha Ook wij doen mee met hun songs en hangen uit de ramen om mee te doen op hun beats…

We hebben een lange tocht te gaan vandaag richting Muonio Finland en we hebben te maken met tijdsverschil, we gaan 1 uur vooruit.. Allemaal binnendoor berg wegen … De stemming zit er goed in … en langzaam arriveren we in Alta. Hier hebben we direct twee opdrachten, een foto maken in een kerk en daarnaast het aantal kilometers tellen op de bewegwijzeringsborden bij het Scandic hotel voor de deur. We zien eerst een bakker waar we kaffee mit Kuchen eten… dan besluiten we naar het scandic hotel te rijden waar we de bewegwijzering vinden. Daar zien we ook een kerk echter die sluit om 15 uur en wij waren daar later. We bellen met de VVV en horen dus idd dat de kerken om 15 uur sluiten, echter men wil voor ons een uitzondering maken en de pastoor maakt de Elvebakken Kerk voor ons open, zo zijn we toch nog in staat om aan onze opdracht te voldoen, we gaan immers voor de winst!

Omdat het een lange weg is zoeken we vertier en we weten het al. Les 1 Fins voor beginners kan van start … haha … dit zien jullie wel terug in de vlog.

Inmiddels rijden we in Finland (ja rijden, Ilse zit met de laptop op schoot te bloggen) , een prachtig landschap , ijs en ijskoud… Zo moesten we zojuist tanken, we kunnen je vertellen bij minus 27 graden geen pretje ..

Er is nog geen nieuwe tussenstand, zodra deze er is laten wij het natuurlijk meteen weten… Ondertussen zijn de eerste teams gearriveerd en krijgen we heerlijke foto’s met Finse huisjes met sauna door … dat wordt even verwennerij, want  we blijven hier drie dagen .. jippie

 

 

 

Blog 5 zondag 3 februari 2019; Glibberen & glijden met een 2 wheel drive Audi

’s Morgens wakker worden en dan hoogwaardige kwaliteit thee kunnen zetten uit Iran. Gekregen van Fariborz, waar we ook de Lescam van lenen …. Super lekker hoor, we hebben een heel doosje meegekregen met allerlei soorten… we genieten ervan.

En ook vanmorgen ging de wekker vroeg… natuurlijk fantastisch geslapen in de suite, hoe kan het ook anders… maar vroeg was het wel weer…. Douchen, aankleden , deels de auto vast inpakken en dan het ontbijt in…. Scandic Tromso , een zeer luxe hotel, biedt een fantastisch ontbijt.. we nemen het ervan.. met volle maag stappen we om 8.15 met de rest van de bagage in de auto…. Alsnog haastend want we hadden het pasje van de hotelkamer tegen de mobiele telefoon aangehouden dus toen we na het ontbijt met de lift weer helemaal op de bovenste etage stonden, bleek de pas niet te werken… snel naar beneden… uiteraard een rij voor het uitchecken bij de receptie dus dat werd nog even racen …

We verlaten Tromso en worden nog voordat we Tromso uitrijden staande gehouden voor een alcohol controle. Gelukkig alles goed! Met zoveel kilometers nemen deze dames geen enkel risico dat we niet scherp achter het stuur zitten en dus zijn we heel zuinig met alcohol. De eerste bestemming van vandaag is Breivikeidet Fergekai. Hier stappen we op de ferry richting Svensby. Het is koukleumen bij de ferry, door ons vroeg vertrek staan we bijna een uur stil voor de boot en de tijd wordt gedood met wat squad oefeningen, beetje hangen in de auto en genieten van de gezondheidsdrankjes van de organisatie. Dank je wel Andrea van Praxis Essgenuss! Rond 10 uur rijden we langzaam de boot op, even acclimatiseren in de lounge, helaas staat de oven met verse koffiekoeken wel aan, maar is het restaurant nog niet open… Na een half uurtje snel weer richting auto om vervolgens gas te geven naar Lyngseidet. Ook hier moeten we de boot op, richting Olderdalen, en daar is niet heel veel speling qua tijd, maar we redden het allemaal… Blijft toch ook wel heel leuk om in colonne achter elkaar van boot naar boot te rijden, prachtig gezicht om alle rally auto’s door het ijskoude landschap te zien cruisen.

We houden rekening met een hele zware tocht vandaag, de navigaties gaven 506 kilometer en ruim 8 uur aan. En dan moeten we nog met twee ferries. Mede omdat we de ervaring van 2 jaar geleden richting Noordkaap nog vers in het geheugen hebben, houden we maar rekening met een lange dag…..

Vol goede moed vertrekken we vanaf de tweede boot richting Honningsvag. Het weer is droog en koud, onderweg tikken we ergens de -24 graden aan… We besluiten vandaag vooral door te rijden, om zo ver mogelijk te komen in het daglicht. Oh ja, we hebben hier maar enkele uren per dag licht. Zo komt de zon op rond 9 uur en gaat de zon al weer onder rond 14 uur en is het dus om 15 uur pikkedonker… we hebben dan ook elke keer het idee dat het veel later is …

 

Op de ferry komen we er trouwens achter dat we in de auto ook schade hebben. Niet fijn… Op dag 1 hebben we een (bezem) stok maar daarop nummer 4 gekregen. Die stok is vrij lang en lag op de achterbank… blijkbaar hebben we niet goed opgelet en heeft de stok de muziekbox volledig doorboord aan de linkerkant… pfff we balen er goed van, maar lossen dat in Nederland wel weer op. Overigens houdt de ruitschade het goed. We hebben flinke steenslag voor wie dat nog niet had meegekregen, zo n 15 centimeter met een tiental vertakkingen aan de bijrijderskant. Maar dat gaat ondanks de lage temperaturen buiten en de hoge temperaturen in de auto, gelukkig goed! Er zijn overigens nog 4 teams met ruitschade.

Helaas krijgen we om 12.45 vanuit de organisatie een Whatsappje met de tekst ‘Unfall’. We hoopten natuurlijk op een ‘algemeen’ ongeluk en dat dit een waarschuwing was voor eventuele file. Maar het blijkt team 14 Cool Running. Een ‘Ttotalschaden’ zoals de Duitse collega rijders het noemen. De Audi Q7 kan niet meer verder, ambulance, brandweer, politie en helikopter zijn onderweg. Gelukkig mankeren Volker en Mirco niets en gingen alle airbags uit. Team Dental Smile neemt hen mee en de bagage wordt overgepakt naar andere auto’s. Dit heeft de sfeer vandaag wel flink bepaald, in elk geval bij ons. We zijn nog voorzichtiger richting eindbestemming van de dag gereden. En oh wat was het glibberen en glijden. We zijn volgens één van de weinige, zo niet het enige team met een two wheel drive…. Dus vergt soms wat stuurwerk 😊 …

We blijven rijden en eten onderweg uit onze voorraadkast 😊… we hebben voldoende eten bij… dus af en toe duikt een van ons naar achteren, naar de cateringbox van Olivello Catering Lommel. Hierin hebben we dus proviand voor twee weken… we komen dus niks te kort.

We naderen eerst de stad Alta, dan nog 200 kilometer richting Honningsvag, de laatste plaats voor de Noordkaap. Met dus in ons achterhoofd de route 2 jaar geleden…. Maar wat valt het mee, geen sneeuwstormen en sneeuwduinen op de weg, dus we zijn veel sneller dan verwacht, om 18 uur in ons hotel The View. Daar zat nog wel een kleine uitdaging, het hotel ligt hoog… de eerste keer omhoog rijden wilde niet omdat een team auto in de weg stond en we halverwege bleven hangen… dus maar weer in de achteruit en flinke aanloop nemen en gas voorzichtig in … toen lukte het maar net, maar we waren boven, zonder sneeuwkettingen gelukkig. En wat is het hier koud. Morgenavond rijden we naar Finland (Muonio), waar het volgens de organisatie relatief fris is … zo rond de -35 graden…. Brrrr (oh wat verlangt Ilse naar de warmte van Curacao 😊) …

We zijn nog maar net aangekomen en er volgt een app in de rally whats app groep, Nordlicht … dus wij weer naar buiten en ja, wat een prachtig natuurverschijnsel blijft dat…. Geweldig om te zien.

We hebben even de tijd om onze blog bij te werken en het hele social media gebeuren te actualiseren. Wat vinden we het geweldig dat jullie zo massaal lezen en reageren. Wij zien onze social media sites ontploffen zodra we posten. Zoveel aandacht en support doet ons super goed! Dank daarvoor iedereen!

Om 20 uur aan het diner. Prima eten. Gezellige boel, inmiddels komt ook het gecrashte team aan. Fijn dat er zo van af gekomen zijn. En fijn dat onze Zwitserse collega’s (team 3 Dental Smile) uit Zwitserland hen mee neemt vanaf nu. Aan het einde van het diner volgt de briefing. Morgen de Noordkaap. Duimen allemaal dat de wind niet té heftig is, we willen graag de helikopter in. Vandaag echter was de Noordkaap dicht ☹ … Na de briefing hebben we vreselijk gelachen, alle teams moesten zich voorstellen, hilarisch was het ….

Inmiddels is het tegen 23 uur, en zijn Esther en ik nog bezig met het uitzoeken van de foto’s , video’s en camerabeelden uit de auto en leggen we de laatste hand aan deze blog. Morgen vroeg weer op. Wij wensen jullie welterusten. En oh ja, mocht je graag een zin vertaald willen hebben in het Noors of Fins, je kunt je bij ons via whats app opgeven voor de Lessen voor beginners Noors en tevens Fins ….