The week after…

We zijn weer thuis! Na ruim anderhalve week vol spanning, sensatie en veel avontuur volgt een week van afkicken van de continue adrenaline kick… En wij kunnen je vertellen, dat is echt afkicken….

Na 11 dagen rally waarin wij ALTIJD AAN staan, waarin we ieder moment met iedere vezel in ons lijf leven, is het even omschakelen naar het ‘gewone’ leventje. In ons achterhoofd weten we écht wel wat een geweldig leven we hebben, vol met geliefden om ons heen, in goede gezondheid, met een uitdagende en interessante baan, met een fantastisch sociaal leven, met volop vakanties in het vooruitzicht, met een prachtig huis en andere materiële zaken.. maar toch…

Zondagochtend werden we wakker in het prachtige Praag! Nog nagenietend van de overwinning van de vorige avond. We kijken elkaar aan en beseffen… WE DID IT! WE WON! Toch wel een beetje trots op onszelf en vooral ook op elkaar. Teamwork van het hoogste niveau! Ilse, we zijn een topteam, ik heb van iedere minuut genoten!!! Daarnaast hebben natuurlijk ook een nog veel groter team waar we jaar-op-jaar op kunnen terugvallen… onze fantastische back office! Samen hebben we hebben echt gewonnen!

Na deze overwinning begint ook het inpakken, terug naar huis. Ons gezin weer in de armen sluiten na 13 lange dagen (11 dagen rally en 2 reisdagen naar start en vanaf finish). Ondanks dat we tijdens de rally worden geleefd, hebben we manlief, kids, ouders, broers, zussen, … gemist!

Zondagochtend volgt er in Praag nog een laatste aantreden, onder de ‘Sieger’ boog door en laatste interview met Horst. En dan vertrekken we rond 10 uur naar huis. Ilse trapt de dag af, zoals gewoonlijk… Esther begint aan het laatste blog… Na twee uurtjes schieten we al op, nog 100 km naar Frankfurt…. We gaan samen nog een laatste keer lunchen en daarna wisselen. Einde rallymodus, start Rabobank modus. De werklaptop gaat aan en Ilse start met het voorlezen van de MT vergaderstukken. Cruisend door Duitsland met 150-160 kilometer per uur vliegen we de vergaderstukken door. Op dat punt zijn we snel geland… Wet- en regelgevingsvraagstukken, inrichtingsvraagstukken, boekhoudkundige issues, … we zien ze allemaal voorbij komen.

Na 13 dagen bijna alleen maar zon, zit het weer vandaag even niet mee… Van motregen rijden we midden Duitsland de stortbuien in… ruitenwissers kunnen maar net bijhouden… Ondertussen zijn er ook een aantal snelwegen ‘gesperrt’ waardoor we een alternatieve route moeten zoeken. Qua timing komen we lastig uit… rond etenstijd in Eindhoven. We checken even met het thuisfront en besluiten naar Wijchen te rijden, daar gelijk de auto uit te pakken. Rond 21 uur word ik door manlief en kids opgehaald! Heerlijk om elkaar weer in de armen te sluiten! Ilse gaat nog snel Skip halen en daarna gaat al snel het licht uit. Thuis in België wordt de ‘rally rommel’ even in de gang geparkeerd en duik ook ik mijn bed in.

Maandagochtend 6 uur gaat de wekker… VROEG!!!! Laptop, handtas, Rabobank pas… check.. onderweg naar Eindhoven…Nooit file, maar juist deze ochtend start ik in de file… Maar ach… ik zit in de mijn ‘natural habitat’.. in de auto dus 😊. Op kantoor aangekomen komen we de ene na de andere enthousiaste collega tegen! Zo leuk om zoveel enthousiaste reacties te krijgen op ons avontuur!!!  We raken niet uitgepraat over onze rally, maar ‘duty calls’…  van overleg naar overleg… om half vijf gaan onze kaarsjes langzaam uit. Onderweg naar huis dan maar.

Dinsdagochtend start Ilse bij Carglass… de voorruit heeft de rally overleefd, maar toch fijn om er weer een nieuwe in te hebben! Daarna heeft ze een goed gekozen thuiswerkdag 😊. Ik zit dinsdag op kantoor, maar dat valt niet mee, ik beleef de dag in een soort van slowmotion. Ben blij als de dag voorbij is…

Woensdag een dagje verlof voor Esther, die hoestend en proestend in haar bed blijft… De vermoeidheid moet er blijkbaar toch even uit. Ilse sluit aan bij de lunch, georganiseerd door het comité van de Nieuwsjaarsquiz van Rabobank Bijzonder Beheer, om alvast alle vlogs en verhalen te delen. Donderdag zijn we beiden weer op kantoor, goede en constructieve overleggen waarbij de koers voor 2019 nog duidelijker wordt neergezet! Concrete doelen, resultaat gericht maar met oog voor de mens, dus ook vitaliteit staat deze dag op het programma. Rob de Haan van Full Potential, de personal trainer van Ilse, sluit samen met ons de dag af. Een mooie presentatie waarbij alles draait om mindset en jezelf uitdagen buiten je comfort zone (ons niet onbekend 😉), gevolgd door een workout. Blijft zo belangrijk om fit in het leven te staan!

En dan is het alweer vrijdag. Voor het eerst in 2019 weer de schoolbanken in, ook dat is weer even schakelen. Hedge accounting en income taxes staan voor vandaag op het programma. Tja, dat is even wat anders dan coordinaten en luchtballonavonturen 😊. Gelukkig schijnt de zon en daarmee komen na de noordelijke ijstemperaturen gelijk de lentekriebels… Heerlijk gevoel waar we even van genieten!

Eind van de middag staat voor Ilse nog een bezoekje naar het oogcentrum op de agenda.

Last minute besluit Esther om Ilse te begeleiden, best handig aangezien Ilse niets ziet zonder haar lenzen… Conclusie van het oogcentrum zorgt voor een brede glimlach bij Ilse, ze is nog te jong voor replacement lenzen!!! Joehoe!!! Met dit goede nieuws wordt het weekend ingeluid! Vrijdagavond op de bank, beentjes omhoog, glaasje Port en even niets doen.

Het weekend staat bij Ilse in het teken van het uitbouwen van de auto en bij Esther van het opruimen van rally spullen, ze mogen weer een jaartje de garage in. De beelden van de laatste etappe komen binnen (Vlog 11)… nog één keer terugblikken op de laatste monsteretappe en onze overwinning. WE DIT IT!!!!!

En dan komt het moment van weemoed… Alles uitgebouwd, alles opgeruimd, alles schoongemaakt…  Wij kijken terug op een fantastische reis, een enorm avontuur wat dit jaar onwaarschijnlijk spannende momenten kende! Wij hebben iedere minuut genoten, van de reis, van de deelnemers, van de omgeving, van de hoogte- en dieptepunten en van jullie! Dank aan onze lieve volgers voor jullie support en reacties, zo leuk om te lezen!

Onze eerste dank gaat uit naar ons thuisfront! Die ons ieder jaar weer laten gaan, die ons de kans geven om ons hart te volgen en voluit te leven! Daarnaast onze werkgever Rabobank, die deze RaboGirls ons in alle bochten van dit avontuur ondersteunt.

Dank aan onze back office groep en dan speciaal aan Hans, Joyce, Marianne, Marcel, Gonny, Simone en eenieder die we waarschijnlijk tekort doen!

Een enorm dank je wel aan Jurgen van Hoof van M54 Beeldcreaties, onze vlogger die menig (nachtelijk) uurtje voor ons klaar stond. Zowel voor de prachtige montage van onze amateur beelden die hij keer op keer tot een professioneel eindresultaat wist te maken, als voor de nachtelijke appjes, morele support en CarPorn video! Je bent echt een topper!

Dank aan Imca van de Weem voor de prachtige foto’s bij de start van ons avontuur!

 

 

 

Dank aan Paul Langeslag die óók dit jaar weer de Audi tot echte rally auto wist om te toveren.. en ook visa versa!

 

 

 

Dank aan Rens van Mil van vMil&vMil voor de waanzinnig mooie bestickering van de Audi. We hebben menig hoofd onderweg om zien draaien!!! Deze twee ijsprinsessen kwamen goed voor de dag!

 

Dank aan Fariborz van Lescam voor het beschikbaar stellen van de dashcam zodat ook de meest spannende momenten op camera stonden!

Een enorm dank je wel aan de deelnemers van Rallye8000 editie 2019! Een fantastische groep met teamspirit, mensen die we hopelijk volgend jaar wederom treffen!

Dank aan de organisatie – Horst en Uwe – voor de routes en de, af te toe wat moeizame, hotelovernachtingen en diners. Speciale dank aan Andrea, van Praxis Essgenuss, dankzij haar heerlijke versnaperingen en drankjes bleven wij ook fit tíjdens de rally! Till en Fabian voor de goede wedstrijdbegeleiding en prachtige videobeelden en foto’s!

En last but not least… gaat onze dank uit naar de talrijke sponsoren, bedrijven, collega’s, vrienden en kennissen die met hun financiële bijdragen ervoor zorgen dat we zometeen een prachtige cheque gaan overdragen aan Het Nationaal Ouderenfonds!

Van Lapland in de lappenmand…. – dag 9

Van Lapland in de lappenmand… een spannende dag vandaag.. misschien zelfs een beetje te spannend voor deze twee dames… en dat gebeurt niet vaak

De dag begon vroeg. Na drie dagen Muonio pakken we de auto weer in, althans dat is de bedoeling. Het is nog steeds koud, écht koud, ’s nachts nog steeds beneden de -30 graden Celsius. Na drie dagen in deze koude vindt de skibak het welletjes en besluit niet meer open te gaan. Alle bepakking in de auto dus, gelukkig past het. We rijden bij ons knusse houten huisje aan het ijsmeer weg om te ontbijten in het restaurant van het hotel. Helaas komen we de heuvel richting het restaurant niet op… snel naar binnen rennen om een grote sterke auto te halen die ons even snel het heuveltje op kan trekken.. Veel zin om sneeuwkettingen te leggen bij -30 hebben we namelijk niet.

De sleepkabel is snel gelegd en binnen no time staan we voor het restaurant. We ontbijten en zorgen voor koffie voor onderweg. Om half acht checken we uit en rijden we richting Levi om te gaan ballonvaren. We zijn er klokslag half negen… de luchtballon wordt uitgerold en alles wordt klaargezet om te vertrekken. Esther twijfelt even of ze wel wil instappen, want er is weinig zicht, veel wolken en het sneeuwt een beetje. Maar de ballonvaarder is overtuigd en wil door de wolken heen, daarboven schijnt de zon.

Met z’n 11-en stappen we in en in sneltreinvaart gaan we omhoog. De wind pikt de ballon op en we ‘varen’ snel boven de wolken. Prachtig in het zonnetje en met behoorlijk tempo drijven we met de wind mee. De ballonvaarder besluit om wat lager te gaan vliegen om elanden en rendieren te spotten… We vliegen laag over de boomtoppen heen.. En dan…. gaat het fout… grandioos fout… we raken eerst een paar boomtoppen, maar blijven hoogte verliezen.. vliegen recht tegen een paar bomen aan. Paniek, iedereen onder in de mand en bakken sneeuw en takken vallen in de mand. Gelukkig pakt de ballon op en pakken we hoogte. We vliegen verder, maar het plezier is even weg. Koude voeten van de sneeuw in de mand en de spanning… Er blijft onrust bij de ‘bemanning’, de gasflessen zijn bevroren en vol spanning turen ze naar beneden en op hun navigaties… We krijgen geen informatie en worden zelf ook onrustig. Na een kleine twee uur gaan we landen, maar niet op een prachtig vlak meer, maar wederom tussen de bomen… Later horen we dat de landingsplek gemist is en de gasflessen leeg waren…

Maar goed… we staan op de grond… in de diepe sneeuw en het is -20 graden. Om warm te blijven worden we gevraagd om de mand te verlaten en door de sneeuw te lopen.. Niet simpel als je tot boven de knie wegzakt.. We zijn in de middle of nowhere geland, staan in de diepe sneeuw en krijgen instructies om in één bepaalde richt4ing te lopen. Esther schiet in de survival modus en zoekt locatie op google maps, informeert de anderen over de huidige locatie, stuurt beelden van de omgeving door naar de deelenerms die niet zijn meegevlogen en informeert naar de temperatuur van iedere handen en voeten… We lopen een half uur in de aangewezen richting en wachten daar tot de sneeuwscooter komt. Ruim 5 kilometer is het naar bewoonde wereld. We mogen achterop de aanhanger mee en komen als echte ijsprinsesjes aan bij de verzamelplek van de ‘achterblijvers’. De deelnemers die niet zijn meegevaren, zijn met de overgebleven auto’s achter ons aan gereden. We hebben de luxe om in bevroren toestand gelijk in een warme auto te stappen en worden door onze ‘chauffeurs van dienst’ naar het dichtsbijzijnde restaurant gebracht om op te warmen. Een fantscihe locatie trouwens, heerlijk tradiiotneel Fins, zowel de lekkernijen als de aankleding. Een plekje om te onthouden!

Een uurtje acclimatiseren en we beginnen aan onze monstertrip. Door ons survival avontuur vertrekken we later dan gepland… 800 kilometer deels door de binnenlanden van Finland, ETA 22u zonder stops. Een prachtig mooie rit is het wel! We rijden stukken binnendoor, smalle en besneeuwde wegen en zien elanden lopen. Ook hier is het wel even spannend, op de smalle weggetje komen we een grote vrachtwagen tegen die besluit om de binnenbocht te nemen…. Esther stuurt de auto deels de sneeuwhoop in en we hebben wederom twee engeltjes op onze schouders zitten vandaag… Misschien vanavond toch ook maar een casino op zoeken 😊.

Inmiddels is het 16u en gaat  zon gaat onder en we draaien de snelweg op… kilometers maken… Om een déjà vu met vorige avonden te voorkomen, besluiten we om onderweg te gaan eten. We zoeken een Italiaans restaurant net voorbij Oulu en genieten even van het heerlijke eten en een rustmomentje. Na het eten besluiten we om de skibak nog eens te proberen.. Het lukt! Het is hier nog maar -5 graden en blijkbaar heeft dat de auto deels ontdooit. De bagage snel bovenin zodat we de komende uren weer bij ons proviant kunnen.

Daarna de weg weer op… en er gelijk weer af… De auto trilt aan alle kanten.. wat is dat nou toch weer???? Iets verkeerd gedaan met de skibak???? Toch maar even stoppen. De skibak is gelukkig dicht… we hakken wat sneeuw bij één van de wielen weg en gelukkig is daarmee het probleem verholpen. Opnieuw de snelweg op en ETA wordt 24u in Jyväskylä!

 

Blog 5 zondag 3 februari 2019; Glibberen & glijden met een 2 wheel drive Audi

’s Morgens wakker worden en dan hoogwaardige kwaliteit thee kunnen zetten uit Iran. Gekregen van Fariborz, waar we ook de Lescam van lenen …. Super lekker hoor, we hebben een heel doosje meegekregen met allerlei soorten… we genieten ervan.

En ook vanmorgen ging de wekker vroeg… natuurlijk fantastisch geslapen in de suite, hoe kan het ook anders… maar vroeg was het wel weer…. Douchen, aankleden , deels de auto vast inpakken en dan het ontbijt in…. Scandic Tromso , een zeer luxe hotel, biedt een fantastisch ontbijt.. we nemen het ervan.. met volle maag stappen we om 8.15 met de rest van de bagage in de auto…. Alsnog haastend want we hadden het pasje van de hotelkamer tegen de mobiele telefoon aangehouden dus toen we na het ontbijt met de lift weer helemaal op de bovenste etage stonden, bleek de pas niet te werken… snel naar beneden… uiteraard een rij voor het uitchecken bij de receptie dus dat werd nog even racen …

We verlaten Tromso en worden nog voordat we Tromso uitrijden staande gehouden voor een alcohol controle. Gelukkig alles goed! Met zoveel kilometers nemen deze dames geen enkel risico dat we niet scherp achter het stuur zitten en dus zijn we heel zuinig met alcohol. De eerste bestemming van vandaag is Breivikeidet Fergekai. Hier stappen we op de ferry richting Svensby. Het is koukleumen bij de ferry, door ons vroeg vertrek staan we bijna een uur stil voor de boot en de tijd wordt gedood met wat squad oefeningen, beetje hangen in de auto en genieten van de gezondheidsdrankjes van de organisatie. Dank je wel Andrea van Praxis Essgenuss! Rond 10 uur rijden we langzaam de boot op, even acclimatiseren in de lounge, helaas staat de oven met verse koffiekoeken wel aan, maar is het restaurant nog niet open… Na een half uurtje snel weer richting auto om vervolgens gas te geven naar Lyngseidet. Ook hier moeten we de boot op, richting Olderdalen, en daar is niet heel veel speling qua tijd, maar we redden het allemaal… Blijft toch ook wel heel leuk om in colonne achter elkaar van boot naar boot te rijden, prachtig gezicht om alle rally auto’s door het ijskoude landschap te zien cruisen.

We houden rekening met een hele zware tocht vandaag, de navigaties gaven 506 kilometer en ruim 8 uur aan. En dan moeten we nog met twee ferries. Mede omdat we de ervaring van 2 jaar geleden richting Noordkaap nog vers in het geheugen hebben, houden we maar rekening met een lange dag…..

Vol goede moed vertrekken we vanaf de tweede boot richting Honningsvag. Het weer is droog en koud, onderweg tikken we ergens de -24 graden aan… We besluiten vandaag vooral door te rijden, om zo ver mogelijk te komen in het daglicht. Oh ja, we hebben hier maar enkele uren per dag licht. Zo komt de zon op rond 9 uur en gaat de zon al weer onder rond 14 uur en is het dus om 15 uur pikkedonker… we hebben dan ook elke keer het idee dat het veel later is …

 

Op de ferry komen we er trouwens achter dat we in de auto ook schade hebben. Niet fijn… Op dag 1 hebben we een (bezem) stok maar daarop nummer 4 gekregen. Die stok is vrij lang en lag op de achterbank… blijkbaar hebben we niet goed opgelet en heeft de stok de muziekbox volledig doorboord aan de linkerkant… pfff we balen er goed van, maar lossen dat in Nederland wel weer op. Overigens houdt de ruitschade het goed. We hebben flinke steenslag voor wie dat nog niet had meegekregen, zo n 15 centimeter met een tiental vertakkingen aan de bijrijderskant. Maar dat gaat ondanks de lage temperaturen buiten en de hoge temperaturen in de auto, gelukkig goed! Er zijn overigens nog 4 teams met ruitschade.

Helaas krijgen we om 12.45 vanuit de organisatie een Whatsappje met de tekst ‘Unfall’. We hoopten natuurlijk op een ‘algemeen’ ongeluk en dat dit een waarschuwing was voor eventuele file. Maar het blijkt team 14 Cool Running. Een ‘Ttotalschaden’ zoals de Duitse collega rijders het noemen. De Audi Q7 kan niet meer verder, ambulance, brandweer, politie en helikopter zijn onderweg. Gelukkig mankeren Volker en Mirco niets en gingen alle airbags uit. Team Dental Smile neemt hen mee en de bagage wordt overgepakt naar andere auto’s. Dit heeft de sfeer vandaag wel flink bepaald, in elk geval bij ons. We zijn nog voorzichtiger richting eindbestemming van de dag gereden. En oh wat was het glibberen en glijden. We zijn volgens één van de weinige, zo niet het enige team met een two wheel drive…. Dus vergt soms wat stuurwerk 😊 …

We blijven rijden en eten onderweg uit onze voorraadkast 😊… we hebben voldoende eten bij… dus af en toe duikt een van ons naar achteren, naar de cateringbox van Olivello Catering Lommel. Hierin hebben we dus proviand voor twee weken… we komen dus niks te kort.

We naderen eerst de stad Alta, dan nog 200 kilometer richting Honningsvag, de laatste plaats voor de Noordkaap. Met dus in ons achterhoofd de route 2 jaar geleden…. Maar wat valt het mee, geen sneeuwstormen en sneeuwduinen op de weg, dus we zijn veel sneller dan verwacht, om 18 uur in ons hotel The View. Daar zat nog wel een kleine uitdaging, het hotel ligt hoog… de eerste keer omhoog rijden wilde niet omdat een team auto in de weg stond en we halverwege bleven hangen… dus maar weer in de achteruit en flinke aanloop nemen en gas voorzichtig in … toen lukte het maar net, maar we waren boven, zonder sneeuwkettingen gelukkig. En wat is het hier koud. Morgenavond rijden we naar Finland (Muonio), waar het volgens de organisatie relatief fris is … zo rond de -35 graden…. Brrrr (oh wat verlangt Ilse naar de warmte van Curacao 😊) …

We zijn nog maar net aangekomen en er volgt een app in de rally whats app groep, Nordlicht … dus wij weer naar buiten en ja, wat een prachtig natuurverschijnsel blijft dat…. Geweldig om te zien.

We hebben even de tijd om onze blog bij te werken en het hele social media gebeuren te actualiseren. Wat vinden we het geweldig dat jullie zo massaal lezen en reageren. Wij zien onze social media sites ontploffen zodra we posten. Zoveel aandacht en support doet ons super goed! Dank daarvoor iedereen!

Om 20 uur aan het diner. Prima eten. Gezellige boel, inmiddels komt ook het gecrashte team aan. Fijn dat er zo van af gekomen zijn. En fijn dat onze Zwitserse collega’s (team 3 Dental Smile) uit Zwitserland hen mee neemt vanaf nu. Aan het einde van het diner volgt de briefing. Morgen de Noordkaap. Duimen allemaal dat de wind niet té heftig is, we willen graag de helikopter in. Vandaag echter was de Noordkaap dicht ☹ … Na de briefing hebben we vreselijk gelachen, alle teams moesten zich voorstellen, hilarisch was het ….

Inmiddels is het tegen 23 uur, en zijn Esther en ik nog bezig met het uitzoeken van de foto’s , video’s en camerabeelden uit de auto en leggen we de laatste hand aan deze blog. Morgen vroeg weer op. Wij wensen jullie welterusten. En oh ja, mocht je graag een zin vertaald willen hebben in het Noors of Fins, je kunt je bij ons via whats app opgeven voor de Lessen voor beginners Noors en tevens Fins ….

Smile… you’re on…

Mijn hemel wat een week! Superdruk met werk, studie en rally voorbereidingen kan je er natuurlijk vergif op innemen dat ook ik een paar dagen met griep in bed lag. Dinsdagavond al niet fit naar huis, ‘s avonds vroeg mijn bed in en daar woensdag maar blijven liggen. Vooral veel slapen, vitaminen en probiotica nog wat verder opvoeren en gelukkig kon ik donderdag vanuit huis al een beetje aan het werk. Fijn, want we willen graag een beetje ‘bij’ zijn als we op rally vertrekken, de werklaptop blijft namelijk thuis… en gaat dus NIET meer in de auto…. Oh oh even afkicken… 13 dagen offline…

Donderdag zette Ilse ook weer voet op Nederlandse bodem. Verwelkomt door regen, natte sneeuw en kou kwam ze gelijk helemaal in de rally sferen… Na 5 fantastische dagen op Curaçao – met vooral veel zon, strand, rust, ontspanning  én lekker eten – gaat de werkmodus ook bij haar weer aan. En dat valt nog niet mee… ze blijft een beetje kuchelen. Esther heeft inmiddels al de nodige preventieve maatregelen genomen en heeft een apotheek koffer ingericht 😊

Hopelijk is ook Ilse snel weer fit…, onze energie hebben we daar in het hoge noorden wel nodig. We zien afgelopen week berichten van de Arctic Rally voorbij komen. De temperaturen liegen er niet om…-34 graden… Geen idee hoe dat aanvoelt, maar we zijn er op voorbereid. Zolang we de auto op de weg houden ofwel de motor in ieder geval draaiende houden, dan is er geen enkel probleem!

Vrijdagochtend had Esther in ieder geval de eerste uitdaging met de kou. De achterbak van de stationwagen ging wel open… maar niet meer dicht. Het slot bleef van de kou open staan….best lastig autorijden met open kofferbak. Gelukkig weer gefixt en onderweg naar Asten voor de heidag van Bijzonder Beheer samen met Ilse en het leidinggevend kader van Bijzonder Beheer. Een nuttige en waardevolle dag en aan het einde van de dag wordt het weekend ingezet. Esther trekt nog even een sprint naar het open podium op de Talentenschool van dochterlief, naar de personal trainer en vervolgens naar de ijsbaan. Ilse nestelt zich met een dekentje op de bank, nog niet helemaal geacclimatiseerd.

Zaterdag mochten we eindelijk weer eens samen op pad! Meeting point ergens bij de Starbucks langs de A2 bij Utrecht, even bijkletsen en vervolgens de rally modus aan. Het concept bestickerplan van Van Mil & van Mil wat we vrijdagmiddag ontvangen hebben, werd nauwkeurig bekeken en besproken. Er waren wat mailtjes heen en weer voor nodig, maar dan heb je ook wat! Nog een paar kleine aanpassingen, maar nu al echt superleuk geworden!!! We kunnen nog niet alles verklappen, maar we hebben dit jaar het thema aangepast aan de temperaturen van het hoge noorden… Nog even geduld, komende woensdag en donderdag komen de stickers erop… dan kunnen jullie de auto in vol ornaat bewonderen. Ja vol ornaat!!! Inmiddels rijdt Ilse rond met de verstralers en bakkie inclusief lange antenne. Met dank aan Paul Langeslag voor al het technische inbouwwerk!!! Ook dit jaar weer super gedaan Paul!

Woensdag en donderdag heeft Ilse dus geen auto… en gaat ze de trein uitproberen… Even buiten de comfort zone van deze twee dames… wie of wie heeft er tips voor haar? Of wil misschien taxichauffeur spelen?

Na de eerste besprekingen gaven we beiden gas naar Amstelveen, naar Fariborz van Lescam. Ook dit jaar wil hij ons ondersteunen met een dashboard camera (dashcam). We mochten in zijn rijdende kantoor al even genieten van de nieuwste technologie, live 24/7!!! Eventjes waren wij live over de wereld – via beveiligde lijn – te bewonderen. Wow, wat is er toch veel mogelijk! Dit jaar zijn wij nog niet helemaal live te volgen, wel iedere avond via een prachtig vlog wat wordt samengesteld door Jurgen van Hoof van M54 Beeldcreaties!

Fariborz had een klein uurtje nodig om alles in de auto te installeren en we konden een proefrit maken. Echt super en gelijk ook weer even wennen om jezelf op camera te zien. Beiden in dikke winterjassen maakt de breedbeeld lens soms net Michelin vrouwtjes van ons… En wij maar hard werken bij onze personal trainers… maar ja.. het is voor een goed doel!

Ondertussen waren wij nog even crea bea met karton… De afdekplaat voor de grill moest nog even aangepast worden aan de verstralers! 

 

 

Eind van de middag ging het gas er weer op… Zigzaggen over de A2 naar het zuiden. Wat is dat toch met die A2. Om het even hoe hard je rijdt… allemaal naast elkaar, links en rechts inhalend, ergens tussen de 90 en 105 kilometer per uur.

Maar goed.. de klok tikt verder en het thuisfront stond bij Esther alweer te wachten om in te stappen. Diner in Antwerpen met vrienden, heerlijk bij Bai Wei in China Town. Een échte aanrader is de hot pot, oftewel Chinese fondue met vlees, vis, groeten en allerlei exotische ingrediënten zoals koe pens en zeewier. Yammie 😊. Ilse is nog niet helemaal overtuigd, jullie wel toch?

Komende week gaat ook weer een knetterdrukke week worden.. Laatste volle week,  Ilse deels zonder auto, donderdag 24 januari een Bijzonder Beheer Quiz ten behoeve van Het Nationaal Ouderenfonds, een intro opnemen met onze vlogger én alle techniek klaarzetten. Navigaties zijn al geüpdatet, fototoestel moet nog worden klaargezet en opgeladen, laptop voorzien van alle benodigde software, reserve telefoon gaan opladen.

Nog even terug naar de Bijzonder Beheer Quiz. Iedereen die nog geen lootjes heeft gekocht… dat kan nog!!!! Meld je bij Ilse of Esther of iemand van het organiserend comité! Alle donaties gaan naar Het Nationaal Ouderenfonds! Inmiddels staat de teller ruim boven de 4000 euro! Met dank aan jullie!!! En dat kan nog veel meer worden!!! Onze doneerbuttons waren even uit de lucht, maar gelukkig doen ze het weer! Doneren via Facebook kan ook nog steeds! Of gewoon overmaken naar onze rekening mag ook! Voor meer informatie: www.ascoldasfire.nl/doneer-nu/

En dan gaan we de laatste 10 dagen in! De gezonde spanning begint te stijgen. Gelukkig is er op het vlak van alle auto voorbereidingen al een klein beetje rust…. Of is het echt stilte voor de storm???? Terwijl ik de laatste zinnen aan dit blog typ, blijkt de imperial niet op Ilse haar nieuwe Audi te passen. Dus toch nog last minute stress..…  Vanmiddag bleek de auto ook al bijna te klein voor de sky tubes.. de wat??? Ja de sky tubes 😊 Voor ons uitzwaai moment op dinsdag 29 januari 9 uur! Locatie Rabobank Fellenoord, Eindhoven!

Ook hebben we ietwat keuze stress. Vorige edities waren max 8 dagen, nu zijn we 13 dagen weg. Maar 5 dagen extra kleding past niet in de auto… de galajurk met pumps dan maar thuislaten dit jaar? 🙈

Glibber en bibber

Allereerst natuurlijk voor iedereen de beste wensen! Of zoals ze dat in het Duits zo mooi zeggen.. ein Guten Rutsch ins neue Jahr

Hopelijk rutschen wij niet teveel in de eerste twee maanden van dit mooie jaar.. 😬

Terwijl wij op social media de deelnemers van de ScanCoveryTrial zien glijden over de ijswegen… ongecontroleerd en op goed geluk… bestellen wij nog maar een extra set sneeuw sokken voor de auto. De huidige zijn gebruikt en nieuwe zijn wellicht geen overbodige luxe. Deze week verraste de organisatie ons met de aankondiging dat we zowel de Lofoten als de Atlantic Road aandoen. Voor de kenners onder jullie… de Atlantic Road staat in de top12 van meest prachtige en gevaarlijke routes ter wereld. En met winterse omstandigheden belooft dit vooral veel ijzel en gladheid… Nieuwe sneeuw sokken dus  😃

De laatste dag van het oude jaar waren deze twee dames gewoon gezellig aan het werk. Terwijl het aantal collega’s in Eindhoven op twee handen te tellen was, waren wij nog druk met allerlei belangrijke documenten, van voicelogging protocollen tot rapportages en inrichtingsvraagstukken. En voor we het wisten zaten we rond 17u nog met z’n tweetjes in het grote glazen  gebouw.. Nog even alle koffie corners versieren met onze actie voor Het Nationaal Ouderenfonds en daarna werd het toch echt tijd om richting huis te vertrekken.

De start van het nieuwe jaar begon met een letterlijke knaller! Ilse schoot samen met familie en vrienden vuurwerk de lucht in om alle boze geesten te verdrijven. En in plaats dat de sierpijlen het heldere luchtruim verkozen, vlogen ze richting Ilse. Gelukkig liep het nog goed af… Althans… zo leek het 🙈

Esther voerde een heel andere gevecht… en telde de minuten af naar middernacht. Na een paar slechte nachten en een lange werkdag kwam Klaas Vaak steeds meer zand in haar ogen strooien… Even vuurwerk kijken en een paar sier fonteinen voor de kids, kort na middernacht stapte ze haar bed in.

Nieuwjaarsdag staat meestal traditioneel in het teken van familiebezoek. Zo stapte Esther met de kids rond 11 uur in de auto. Eerste stop Amersfoort, Nieuwjaarsbrief afgegeven bij oma en door naar Purmerend om zowel de Nieuwjaarsbrief als de kids af te geven. Een kleine week lekker logeren bij opa en oma!

Opa is altijd hofleverancier van alle gereedschappen en deze lagen ook deze keer alweer klaar. Waterpomp tang, combinatietang, baco’s, nijptangen, sleepkabel voor een vrachtwagen, startkabels, schroevendraaiers, rubber hamer, ijzerdraadjes… Esther heeft het allemaal ingepakt. Wat we bij ons hebben, hebben we meestal niet nodig, toch???

En ja…. Beste Carlo, beste Frank, we hebben echt wel enig benul waar we het voor kunnen gebruiken…. Het is enkel jammer dat we geen snoersleutel konden vinden.. zo eentje waarmee we iedereen de mond kunnen snoeren…😜

Vanuit Purmerend ging de route verder richting Wijchen. Even mijn allerbeste rallymaatje de beste wensen overbrengen en samen gezellig eten bij Loetje in Nijmegen. Het gesprek ging redelijk snel weer over de rally en alles wat we de eerste week nog moesten doen…. En dat is een hoop!

Te beginnen bij woensdag ochtend. Eerste werkdag in het nieuwe jaar start voor ons met een interview voor Groot Eindhoven. Martina Roovers van MarTina komt ons interviewen! Hoe gaaf is dat!!! Het had echter weinig gescheeld of ze had slechts één helft van dit ladiesteam kunnen spreken. Ilse krijgt onderweg naar Eindhoven last van zwevende lenzen…. Gelukkig komt ze heelhuids – op semi-automatische piloot – in Eindhoven aan. De opticien wordt gebeld en later blijkt dat er vuurwerkdeeltjes achter haar lenzen terecht zijn gekomen waardoor deze niet (meer) goed hechten…. Toch niet helemaal heelhuids vanaf gekomen dus…. Gelukkig goed op te lossen met een set nieuwe lenzen! De rest van de dag konden we relatief veel werk verzetten, veel collega’s zijn nog met vakantie en dus is het aantal afspraken beperkt. De aanwezige collega’s werden op oliebollen getrakteerd! Ook wel fijn om zo het jaar te starten!

Zo leuk om tijdens overleggen te merken dat jullie massaal ons blog lezen! Naast dat wij iedere update altijd via social media en andere netwerken delen, kan je je ook abonneren op onze website. Zo mis je geen enkel blog. Of vlog 😃! Afgelopen vrijdag hadden wij een kennismakingsgesprek met Jurgen van Hoof van M54 Beeldcreaties…. Hij gaat tijdens ons avontuur voor ons vloggen! Zo kunnen jullie van heel dichtbij al onze avonturen meebeleven! Mocht je specifiek vragen hebben, stel ze ons ook gerust, dan kunnen wij hier in de blogs en vlogs rekening mee houden 😃!

Afgelopen week hebben jullie met 43 mensen gestemd op onze poll op facebook. Wel of niet overnachten in het iglo / ijshotel was de vraag… Met 40  ja-stemmers en slechts 3 nee-stemmers ga ik óók deze uitdaging aan! Terwijl Ilse zich opoffert 😉 en in het hotel alle elektronische apparaten gaat opladen én heerlijk in een warm bed zal overnachten, zal ik in -3 graden proberen te slapen in een slaapzak op een bedje van rendierhuiden. Samen met collega Jaap op het internet wat vooronderzoek gedaan.. en alle mensen op de foto’s op het internet lachen terwijl ze in de slaapzak liggen… goed teken, toch?

En de donaties blijven binnenkomen, zowel van lieve familie, vrienden, (oud-)collega’s, maar ook nog steeds van prachtige bedrijven. Deze week verwelkomen wij

Auto’s de Beule van Christian de Beule met een prachtige donatie
Kees van Gent met een volwaardig 5e wiel
De Personal trainer van Ilse met een eveneens prachtige donatie
En nog meer lokale Rabobank. Peelland Zuid en Schiphol doen ook mee!

Af en toe doen we ook zelf nog wat kleine aanschaffingen. De organisatie wil graag dat wij kokosmatten meenemen om uit de sneeuw(hopen) te kunnen rijden als we van de weg zijn afgevlogen. Maar ehhhhhTen eerste… we gaan er niet vanaf (even afkloppen…) en ten tweede hadden we al weg rij hulpen klaarliggen… maar ja… toch maar even naar de Ikea gereden om twee mooie exemplaren uit te zoeken. En terwijl Ilse bij het horen van kokos gelijk met haar gedachten weg zwijmelt naar tropische oorden….. nog maar 5 dagen… demonstreert Esther de kokosmat wegrij techniek….

Verder haalden we kaarsen én eindelijk de aansteker waar Esther al weken mee in haar hoofd zit……. En daarmee zijn we compleet! Enkel nog de auto ombouwen en inbouwen… daar gaat Paul Langeslag mee aan de slag als Ilse in Curaçao zit. Ook het finish hotel werd vastgelegd… na een kleine week kregen we eindelijk bevestiging van onze reservering. En nee… beste receptie van het hotel, reserveringen met de code ‘rallye8000’ hebben geen kinderen mee….We willen wel graag gratis gebruik maken van de late check out.. want we worden op 9 februari ingehaald met een heuse ‘complete white party’ in Praag, inclusief vuurwerk! Dat belooft! Nog wat sneeuw in Praag rond die tijd… en het plaatje is compleet!

Maar zover is het nog niet… eind van de week gaat Ilse nog even genieten van zon, zee en strand én gaan deze dames nog fitter worden. Terwijl Ilse haar frequentie van de personal trainer heeft opgeschroefd naar 3x per week, is Esther deze week begonnen . En dat hebben deze dames allebei geweten… wie mooi én fit wil zijn moet…. Ja juist… spierpijn dus….. Gelukkig is het voor een goed doel! Nog 25 dagen en dan vertrekken we toch echt! Dinsdag 9u vanaf het parkeerdek van Rabobank Fellenoord in Eindhoven. Imca van de Weem komt dit mooie moment op de gevoelige plaat vastleggen!

Hübsch… hübsch… Hubschrauber

De countdown is nu toch wel echt begonnen en het begint echt te kriebelen!!! De laatste 2 dagen van 2018 en nog precies een maand tot de officiële start van de Rallye8000 in Rostock, Duitsland. Een dag eerder (dinsdag 29 januari) kan je ons komen uitzwaaien vanaf Fellenoord 17 in Eindhoven, waar wij om 9 uur vertrekken! Daar begint ons avontuur, onze actie voor Het Nationaal Ouderenfonds. De eerste dag rijden wij rustig richting Rostock, kunnen we vast een beetje wennen aan hele dagen in de auto, kunnen we rustig alle navigatiesystemen een goed plekje geven, wat vrachtwagenchauffeurs afluisteren met ons bakkie, de achterbank functioneel inrichten zodat we makkelijk bij onze voorraad kunnen en nog een beetje oefenen met de auto… Dit jaar voor het eerst automaat… eens kijken of we daarmee ook dit jaar op de weg kunnen blijven.

Eind van de dag kunnen we heerlijk uitrusten het luxueuze starthotel Neptun in Rostock! De website van het hotel beloofd prachtige zeezichten, een boulevard om de hoek en heerlijke wellness faciliteiten…. We zullen er waarschijnlijk weinig van zien.. Wél zullen we onze mededeelnemers voor het eerst in real life ontmoeten. Via de WhatsApp is er al regelmatig contact, kerstwensen, filmpjes, grapjes en ook prachtige verrassingen!!! Zo ook gisteren….

Iets met ein Hubschrauber am Nordkapp…. AAAAHHHHH…. JEEEEHHHH.. .Wij hebben ons ingeschreven!!! Een rib uit ons lijf, maar hopelijk een fantastische ervaring rijker!

Ons hotel aan de finish werd inmiddels ook bekend gemaakt via de groepsapp van de Rally. Het prachtige Linder Castle Hotel Prague, gelegen in de oude binnenstad van Praag. Ilse klom gelijk in haar mail… helaas… in het weekend niet bereikbaar voor reserveringen… Ehhhhhhh… serieus????? Een hotel????? Dan maar via het contactformulier van de website… zullen nog even geduld moeten hebben tot we de bevestiging ontvangen…

Gelukkig konden we de rest van de zaterdag nuttig besteden aan de verdere voorbereidingen. Stiekem gaat er best wat tijd inzitten en zijn wij sinds half november ieder weekend een volledige dag samen in de weer. Dit weekend stond er onder andere knutselen met karton op het programma. Uit een grote kartonnen doos voor een race car office chair (jaja…. Overal moet snelheid inzitten 😂) sneed Ilse de contouren van de grill van de Audi uit. Dit om de Audi te bedekken tegen de vorstelijke kou van -40 graden in het hoge noorden. En nee… ze sneed niet in de vloer, enkel in het karton 😉.

Verder verstuurde wij alle logo’s van de – tot nu toe toegezegde – sponsoren door naar de bestickeraar. Samen met de instructies van de rally organisatie, want er komen nog wat stickers van de sponsoren van de organisatie bij.

Deze week kwamen er nog twee sponsoren bij! Dank je wel aan Xtra4People en FA Finance! Nico en Jeroen, twee fantastische ondernemers die met hun donatie aan ons het leven voor een aantal ouderen in Nederland een stukje mooier maken! Er zijn nog een paar plekjes over op onze auto… wil je ook bij ons op de auto, wacht dan niet langer en contacteer ons nog deze week!

 

 

Wat deden we nog meer… Ilse ging bij Paul langs om de ontbrekende auto onderdelen van onze checklist te bestellen en afspraken te maken voor het op- en inbouwen van alle apparatuur. Milieusticker voor Duitsland besteld. Vignetten voor alle EU landen ging helaas niet, de ANWB had enkel Oostenrijk en Zwitserland beschikbaar. We zullen dus toch ter plekke aan de grensovergangen het één en ander moeten regelen.

Beide navigaties werden deze week geüpdatet zodat we ook de nieuw aangelegde routes weten te vinden voor als we weer eens de andere kant op willen rijden… En voor degene die ons nog niet zolang volgen, jullie zijn gewaarschuwd, niet gelijk in paniek raken als wij een andere route nemen, een andere col nemen, een ander land doorrijden… het komt echt goed 😃! En mochten onze navi’s alsnog uitvallen, dan hebben we ook nog alle landkaarten van heel Europa bij ons… Dit ladiesteam is niet voor één gat te vangen 😉.

Naast alle voorbereidingen vierden wij deze week natuurlijk ook Kerst! Ilse ging kerstdobbelen met de familie en kwam met een mooie nieuwe theedoos thuis. Ze maakte een heus restaurantwaardig 3-gangen kerstmenu – inclusief de bresaolo die ze speciaal in Lommel ging halen –  en een pecan peren taart die met applaus ontvangen werd! En ze lag een dag heerlijk in de sauna en op de massagetafel ergens in het Brabantse land.

Esther genoot op kerstavond samen met de kids van alle lichtjes op het Begijnhof en Grote Markt in Turnhout en had een heerlijke rustige Kerstdag met het gezin. ’s Avonds zat ze met zoonlief urenlang buiten in de vrieskou bij de vuurkorf, glaasje prosecco, sterrenhemel, marshmallows roosteren boven het vuur zalig! Op 2e kerstdag kon ze niet meer stilzitten en besloot de kelder, de garderobekasten en de auto eens uit te mesten…

Tussendoor werkten deze dames ook gewoon door, soms vanuit huis, soms vanuit kantoor Fellenoord, rustig op de weg, rustig op kantoor, een heerlijke werkweek!

Fysiek was het een rustige week, de sportzaal in Vosselaar was dicht dus start Esther pas in het nieuwe jaar met haar personal trainer. De trainer van Ilse had vakantie…. Maar dat stopt deze twee dames natuurlijk niet, wij gingen zelf aan de gang… maar of dat zo’n goed idee was… Ilse deed haar loopschoenen aan en liep 5 kilometer door Wijchen… met als gevolg dat haar heupen in de kreukels liggen. En Esther… die dacht eens de botsauto’s uit te proberen… en kwam er met gekneusde duim uit… oh oh oh.. dat beloofd…🙈 Herkansing in het zwembad ging iets beter..

Verder dwaalden Ilse haar gedachten regelmatig af naar het tropische Curaçao… foto’s van zonsondergangen vanuit haar favoriete strandtent 🏝 doen haar keer op keer stralen van oor tot oor! Nog maar 1 week en 5 dagen? Of zoiets? En zo waren er nog meer geluksmomentjes deze week… Een WhatsApp berichtje uit Lommel met “Mama, wanneer komt jouw baas weer bij ons spelen?” deed Ilse haar hart smelten. En een heuse geluksmunt! Dat gaat ons uiteraard de overwinning opleveren! Het weekend werd afgesloten met weg zwijmelen in de bios… VIP seats inclusief bediening… dus laat de latte macchiato met zoete popcorn 🙃🙃🙃 maar komen! Heerlijk genieten bij “All you need is love”… Als Robert ten Brink niet naar ons komt, dan…❤️

Change of plans…

Zondagavond alweer… de week inclusief het weekend zit er alweer op… Een zeer productieve week voor de rally! Waar zullen we beginnen…

Op maandag startten we beiden op kantoor Rabobank Fellenoord in Eindhoven. Maandag is traditioneel een drukke overleg dag en deze maandag was daar geen uitzondering op. De dag vloog voorbij, Keek op de Week, managementteam overleg en nog veel meer. Tussendoor had Esther nog even een rustmomentje en mocht ze genieten van een heerlijke stoelmassage… Ik zou wat meer moeten ontspannen en mijn rust nemen volgens de alleraardigste masseur… jaja… hmmmm…. ehhhh… volgend jaar misschien 😊.

Rond half vijf troffen we elkaar bij de personeelsuitgang… samen snel de auto in onderweg naar het Van der Valk hotel/restaurant in Eindhoven waar we de eer hadden om te mogen assisteren bij het kerstdiner van Het Nationaal Ouderenfonds! Samen met 100 enthousiaste, maar soms ook eenzame, ouderen mochten wij genieten van een heerlijk kerstdiner. Maar niet voordat wij iedereen – met of zonder rolstoel of rollator – persoonlijk naar binnen hadden begeleid. Rond 19u zat iedereen aan tafel en konden we aan het 3-gangen diner beginnen… Net drie happen van ons eten genoten en… brandalarm… ahhhhggg… met pure wanhoop keek één van de begeleidsters mij aan, dit stond niet in het draaiboek… Gelukkig bleek het loos alarm te zijn… Pfffffff.

Eén van de andere prachtige initiatieven van Het Nationaal Ouderenfonds is het versturen van kerstkaarten naar mensen die wat minder aandacht krijgen. Wij hebben onze Rabobank collega’s al eerder opgeroepen om zoveel mogelijk lieve kerstwensen te schrijven. Tijdens het kerstdiner hebben wij deze zelf mogen overhandigen aan de aanwezigen. Hartverwarmend om dit te mogen doen! Dank lieve collega’s!

Ook hartverwarmend was de mail die wij afgelopen dinsdag van Rens van Mil ontvingen. Van Mil en van Mil gaat met ons bestickeringsverzoek aan de slag! Fantastisch nieuws! Want op deze manier kunnen we alle sponsoren extra goed in het zonnetje zetten in onze tocht naar het donkere noorden. En dat verdienen ze met hun donatie aan ons en daarmee aan Het Nationaal Ouderenfonds!

Dinsdag was er nog veel meer goed nieuws. Terwijl Ilse en ik wederom in een online Skype overleg zaten (en nee… video verbinding met geluid wéér niet gelukt deze keer… zo àtechnisch dit duo 🙈), werd in de vergaderruimte naast ons het goede doel van de Nieuwsjaarsquiz Rabobank Bijzonder Beheer gepresenteerd. Alle opbrengsten van deze jaarlijkse quiz komen ten goede aan Het Nationaal Ouderenfonds! Super nieuws! Bijna 30 teams hebben zich inmiddels ingeschreven. Uiteraard doen wij ook mee 😊. Eens kijken of we het onze collega’s moeilijk kunnen maken…gelukkig zijn wij helemaal niet competitief ingesteld 😊.

Tja competitief…. Om een drukke baan, een druk sociaal leven én het voorbereiden van een rally goed te kunnen combineren, is het nodig om superfit te zijn… of te worden. Zoals jullie al eerder hebben kunnen lezen, is Ilse al bijna topfit onder begeleiding van haar personal trainer! Inmiddels doet ze geen 2x maar zelfs 3x per week bootcamp. Door weer en wind, altijd buiten en altijd met goede moed, toch Ilse? Deze week had ik wel een beetje met haar te doen, regen, donker, regen, storm en nog meer regen. Maar wat een bikkel, ze ging gewoon door! En dat werkt wel aanstekelijk. Net na de kerst ga ik ook starten met mijn personal trainer, eens kijken of ik haar goede voorbeeld kan volgen 😊.

En wat deden we nog meer…. Kerst komt er bijna aan! En terwijl Ilse al bijna twee weken haar kerstboom had staan, reed Esther eind van de week ook naar het tuincentrum. En dan is het altijd weer de vraag…. Past ie of past ie toch niet????? … in de auto wel te verstaan… En ja, hij paste dit jaar!!! Beetje moeilijk om de boom in de auto te krijgen….gekleed in jurk en hoge hakken, maar ook dat kwam goed 😜.

Ilse reed nog wat kilometers naar Limburg om bij één van de managers op ziekenbezoek te gaan die na een operatie tijdelijk uit de running is. Voorlopig gaat alles gelukkig goed!

En dan zijn we aangekomen bij het weekend. Het weekend stond bij Ilse in het teken van Kerstdiners uitzoeken, half het land en zelfs België afrijden voor Bresaola .. (watte … ja dat dus) … kerstcadeau’s inkopen en alle kerstboodschappen zelf inkopen want tja online shoppen geeft immers niet de zekerheid dat de boodschappen ook echt voor kerst op de stoep staan … En mission accomplished! Alle boodschappen zijn binnen!

Esther deed ook de laatste kerstinkopen, harkte wat bladeren en snoeide een deel van de tuin, versierde samen met de kids de kerstboom en maakte crea bea kerststukjes. Kerstliedjes op de radio en de sfeer begint er goed in te zitten.

Zondag stond helemaal in het teken van de voorbereidingen voor de rally. En wat hebben we een boel gedaan! Fundraising actie aangemaakt via Facebook om ook via dit kanaal donaties binnen te halen, een flyer gemaakt om nog meer exposure te geven aan ons initiatief, onze sponsoren weer op de website aangevuld en de kelder, garage en kasten leeggehaald om alle benodigdheden voor de rally op te zoeken. Drie kisten vol gingen aan het eind van de dag mee naar Wijchen. Drie kisten hoor ik jullie denken, wat zit daar dan allemaal in…… Nou daar komt ie…. Verstraler, sneeuwkettingen, sneeuwsokken, reservelampen, zaklamp, LED lamp, brandblusser, koelvloeistof, gedestilleerd water, motorolie, versnellingsbakolie (althans dat denken wij… zwart flesje met waarschuwingsetiket), slotontdooier, sneeuwbezem, ijskrabber, isoleerdeken, pechverlichting, lucifers, duct tape, fluovestje, kacheltje, doos schnaps, kaarsen, oranje fakkels, rood/wit afzetlint, omvormer, waterkoker voor in de auto, verdeler voor sigarettenaansteker, prop om banden te repareren, handenwarmers, voetwarmers, muziek, …. En dan zijn we nog steeds niet compleet… maar wel een heel eind.

Inmiddels heeft de organisatie van Rallye8000 ook hun website geüpdatet… We hebben het lang tegengehouden…. maar hebben jullie onze nieuwe foto profielen al gezien op http://rallye8000.de/#teams, team 4 (just in case je ons niet herkent) 😊…

En ze updaten niet alleen hun website…… Terwijl wij zondagmiddag weer een verwoede poging deden om een hotelkamer in St. Anton te vinden (die dus niet te vinden zijn voor één nacht)… gooide de organisatie de rally een klein beetje om… Change of plans…. Eindpunt wordt Praag in plaats van St. Anton.

Blijkbaar heeft bijna niemand een hotelkamer kunnen vinden… Maar goed dat wij onze Dirndljurken nog niet besteld hadden… Iemand enig idee wat de folklore kledingdracht van Tsjechië is????

En terwijl ik de laatste hand leg aan dit blog, probeert Ilse in Wijchen een beetje op temperatuur te komen. Kachel hoog, elektrische deken aan… met haar hoofd nog steeds (… of alweer????)  in Curaçao, lijkt ze niet te kunnen wennen aan de Nederlandse temperaturen…. Al helpt het showen van al die nieuwe zomerse jurkjes natuurlijk ook niet…  Nog maar 2,5 week en dan vliegt ze nog even naar de zon… nu Robert ten Brink niet is ingegaan op al die hulpvragen van Ilse haar vriendinnen…